welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Leeuwenjacht

30-6 Bagani

Dit verslag heette oorspronkelijk "Blanco" en zo begon ik het: "Rijdag.  Kan me er niets van herinneren…Zou er best iets over willen vertellen maar het geheugen is compleet blanco...."

Hoe kan dat?!?!?!
Het was potverdepotver 1 van de mooiste, al dan niet dé mooiste, wildlife ervaringen die ik ooit heb mee gemaakt! En ik was het eventjes vergeten?!?!

Gisteravond hebben we aan de groep voorgelegd of ze om 6.oo op willen staan om nog een uurtje gamedriven mee te pakken of dat ze een uurtje langer willen slapen. De meerderheid was voor een gamedrive.
We rijden dus naar de waterplaats die het dichtste bij Namatoni ligt. Chudob is een mooie plas waar regelmatig veel te zien is. Iemand in de groep heeft nog hyena's op zijn wensenlijstje staan en als we de hoek om komen zien we die lopen. Vol enthousiasme roep ik het om en iedereen hangt uit het raam om ze te fotograferen. We zijn de eerste bij de waterhole. Er zijn ook wat zebra's en kudu's enzo.

 

Walt tikt me voorzichtig op mijn schouder en wijst uit het raam. Er liggen gewoon 4 leeuwen bij de waterkant en in het water ligt een Kudu!!! Hoe makkelijk je iets over het hoofd kunt zien als je focus ergens anders ligt.
Ik informeer de groep dus dat we de truck een beetje gaan draaien maar dat ze niet teleurgesteld moeten zijn want het uitzicht zal er beter op worden.
We hebben een top positie voor het mooiste schouwspel ooit!

Een moeder leeuw met haar 3 bijna volwassen kinderen hebben het gemunt op een mooie volwassen mannetjes Kudu. De oude heer ligt in het midden van het water. Een plek die een Kudu nooit uit zichzelf op zoekt. Hij ligt daar omdat hij weet dat leeuwen niet dol zijn op water. Hij ligt zelfs plat om de illusie te wekken dat het er heel diep is.

 

De kudu ligt te rillen in het water. En dat is niet gek want wij zitten naar hem te kijken in ons thermo ondergoed, muts op en handschoenen aan. De kudu staat er niet best voor

De tieners hebben energie over. Ze kijken een paar keer naar de kudu en naar hun moeder, dippen 1 teen in het water en houden het voor gezien. Ze zijn speels. Heel speels! Ze rennen achter alles aan dat beweegt en oefenen zo hun jaagtechnieken een beetje. En er valt nog zat te leren!

Van duif tot giraffe, alles moet er aan geloven

 

En wanneer ze niets hebben om achterna te jagen dan hebben ze altijd elkaar of hun moeder nog om achterna te zitten. De camera's draaien over uren.

Op een goed moment horen ze achter bij de bosjes een kudde zebra's. Moeders verdwijnt die kant op met haar kinderen in haar kielzog. De jachthoudingen worden aangenomen en wij moedigen de Kudu aan die in onze ogen nu er mooi van door zou kunnen gaan. Hij lijkt te bewegen maar het ziet er naar uit dat hij al veel te stijf is van de koude. Hij komt gewoon niet meer over eind.

Moeder en kinderen komen onverrichter zaken terug bij het water. De kids hebben het weer eens verknald door te vroeg een sprintje te trekken.
Ze lopen terug naar het water om wat te drinken en de Kudu nog wat op stang te jagen. Want dat is hun hoofddoel van vandaag. Ze hebben alleen geduld nodig. Of genoeg lef om het water in te gaan.

 De jongen besluiten nog maar eens een kwartiertje te doden met donderjagen

 
 De dan besluit de tienerjongen om eens een kijkje te gaan nemen bij de Kudu. Moeder kijkt aandachtig toe.

 

De Kudu krijgt het er knap benauwd van maar kan niet vluchten. En de tienerleeuw vind dat water toch maar echt niets.

En dan is het voor ons toch echt de hoogste tijd om weg te gaan. We hebben een enorm lange rijdag voor de boeg. We verlaten Chudob Waterhole met dit plaatje. Zullen we ooit weten wat er gebeurd is met de Kudu???? Het antwoord op die vraag is hier te vinden

 

En dan volgt en een dag van rijden waar ik inderdaad niet zo veel over weet te vertellen.

We slapen weer in Ngepi.  De camping met de leuke wc’s.
Ik zet de heren voor het blok. Ze moeten helpen. De dames hebben vandaag vrij. En dan zie je toch wel verschil. De dames weten wat ze moeten doen en de heren wachten op instructie en sommige schrikken bij alles wat ze nog niet eerder hebben gedaan. Wortels raspen? Hoe dan? Hihihi
Vandaag ga ik proberen een cake te maken in de gietijzeren pan op het kampvuur. Emile helpt me en ik kan met recht zeggen dat we beide zeer tevreden zijn met het resultaat.
Aan het einde van de avond lijkt niemand aanstalten te maken om af te wassen. Van Walt mag ik me er niet mee bemoeien en al zeker niet het zelf gaan doen. Ik word dus door hem weggestuurd. Ik kan daar heel slecht tegen. Alsof ik rustig aan een colatje kan zitten als onze plek nog een zooitje is….
Vermoeidheid begint mijn flexibiliteit weg te eten.

De afwas zat blijkbaar bij een aantal heren wel in de planning maar niet perse direct na de maaltijd. Pas tegen het einde van de avond begonnen ze er aan. Nou ja, als het maar gedaan wordt.
Ik ga proberen weer wat flexibiliteit bij te slapen....

 vorig verslag

 volgende verslag

 

Slideshow

kaartje