welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

vreselijke rit

21-10-2012, Sipirok

Vandaag moeten we er aan geloven. We moeten echt eens verder en wel richting Bukittinggi.
Een gevreesd stuk weg. Het zit namelijk zo:
Er ligt 700 kilometer slecht onderhouden slingerweg tussen Lake Toba en Bukittinggi.
De Lonely Planet beschrijfty het stuk tussen deze 2 plaatsen niet eens. Het lijkt niet te bestaan en er lijken geen stopmogelijkheden.
Qua vervoer zijn er 2 opties. Een nachtbus die er 18 uur over doet of privévervoer dat misschien een uur of 2/3 sneller is maar als voordeel heeft dat je een deel overdag kunt doen en kunt stoppen wanneer je wilt. Nadeel is echter dat het net zo duur is als 4 vluchten met easyjet binnen europa.
Ik wil de trip graag opbreken in 2 stukken en had via mijn werk al het enige hotel in het midden geboekt voor de zekerheid. Ik dacht, blijkbaar heel naief, dat er wel openbaar vervoer zou rijden en dat we op die manier stukjes lokaalvervoer aan elkaar konden plakken tot het eindpunt. Het is er wel maar dan gaan we 5 dagen over dit stuk doen en zijn er waarschijnlijk geen goede overnachtingsmogelijkheden in de plaatsjes waar we dan stranden. En we hebben die tijd ook niet.
Ik zie erg op tegen zo'n lange nachtrit over deze wegen met dat geslinger dat we diep in de buidel tasten voor privévervoer. Wel is dan de bedoeling om het hele stuk in 1 keer te doen. Vertrekken om 8.00 en aan te komen rond middernacht.

De wekker gaat om 6.30. om 7.00 zitten we met een kopje thee op de kade te kijken naar de zonsopkomst en te wachten op de eerste boot naar Parapat.
Ik heb gister een gekke beweging gemaakt waardoor mijn zwakke plek tussen mijn schouderbladen weer op speelt. Het voelt alsof er een zenuw klem zit ofzo. Bij iedere ademhaling gaat er een pijnscheut richting mijn schouder en nek én eentje naar beneden langs mijn ribbenkast naar voren. (enig idee hoe vaak je ademhaalt?)
Het eerste stuk weg is nog wel ok maar bij iedere hobbel verschiet ik van de pijn. De weg wordt slechter en slechter. Grote delen zijn onverhard met enorme kuilen. De nagelafdrukken staan in mijn handpalmen.

Tijdens de lunch geeft Andy, onze chauffeur, aan dat hij erg moe is en liever het stuk niet in 1 keer rijdt. Of wij  niet toch onze overnachting in Sipirok willen gebruiken?
Nou.....heel graag!. Dat is nog maar 3 uur rijden ipv nog 12 uur.

Het landschap is overigens wel echt betoverend. Het is een pracht route. Je slingert over bergweggetjes langs rijstvelden en kleine dorpjes met traditionele huisjes. We zijn blij dat we deze rit over dag doen want anders hadden we al dit moois gemist.

Het laatste stuk is het ergste. Door de hevige regen zijn er veel aardverschuivingen geweest en zijn er delen van de weg gespoeld. We komen vast te zitten in de modder moeten helpen duwen. Lekker met de blote voeten in de blubber. Als de auto los komt krijgen wij een mooie spray van klonten over ons heen. Maar....we kunnen weer verder!

Na 7 uur hobbelen en bobbelen komen we bij het hotel in Sipirok. Ze hadden me verteld dat het niet veel voorstelde maar wij vinden het meer dan prima. Leuke huisjes op een heuvel, leuke veranda en warm water.
Ik ga eerst even en liggen en slapen. De pijn is niet te harden. Voor het eten loop ik nog even een rondje over het terrein om te zien waar ik ben. Ze hebben hier 3 paardjes dus die wil ik even begroeten.
Vlak bij ons huisje is een enorme wolk bijen of wespen actief. Wat komt daar een geluid van af!

In het restaurant van het hotel doet het personeel erg zijn best om heel chique te zijn terwijl de tent wel een beetje last heeft van vergane glorie. Hoewel de stoelen het op de Nederlandse markt heel goed zouden doen met een retrologo 

 vorige verslag

 volgende verslag

 

Slideshow

kaartje