welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Waterfall coast hike

17-7-2015 Tsitsikamma NP

Voordat we het Nationaal park gaan bezoeken rijden we richting “big tree” en dan naar een plek waar Nico kan ziplinen.
Big Tree is een boom van meer dan 1000 jaar oud en hij is inderdaad behoorlijk groot en dik. Maar een aantal andere bomen om hem heen zijn dat ook.
Er is een 3 kilometer wandelroute dus die doen we even. Na het dorre van de afgelopen dagen is dit een mooi stukje dicht oerbos om doorheen te lopen. Volgens een bord zitten er hier luipaarden waar Nico een klein beetje ongerust over is. Maar ik kan me niet voorstellen dat we er eentje gaan zien. Laat staan dat er eentje ons komt op eten.

Nico gaat ziplinen. Erg gaaf over een kloof. Ik heb dat al eens gedaan en heb er nu het geld niet voor over om eerlijk te zijn.
Als hij klaar is rijden we richting de officiële ingang van het nationaal park. Je merkt hier pas dat we op hoogte zitten want we slingeren een weg naar beneden naar de kustlijn. Het is echt prachtig groen en de zee mooi ruig.
Aan het einde van de weg zit een restaurant met mooi uitzicht. Op de parkeerplaats zien we wat mooie vogels en dassies in een boom zitten. Dat blijft een gek gezicht.
Na een seafoodlunch beginnen we aan de watervalwandeling. Het miezert al een tijdje dus we twijfelen een beetje of het verstandig is maar we gaan toch.
Men zegt dat het 1,5 uur heen is en dus ook weer 1,5 uur terug. Klinkt prima te doen. Het eerste stuk is ook prima te doen. Mooie uitzichten over een ruige groene kust met wild water en overal mooie bloemen. En dan wordt die ruige kust een onderdeel van het pad. Er is dus geen pad meer. Alleen enorme stukken rotsblok met af en toe een pijltje er op om je aan te geven dat je de goede kant op klautert en klimt. Op zich is het te doen maar met dat beetje mot regen soms wel glibberig. Op handen, voeten en billen komen er wel.
Het doel is de moeite waard. Een mooie waterval die in zee stort. Prachtig.

En dan weer terug. De concentratie begint af te nemen waardoor we vaker slippen en glijden dan we willen. Na een tijdje is er ook een pad de berg op. We hebben geen idee of we er slim aan doen om die te volgen. Het enige dat we weten is dat we zo een enorm stuk klauteren omzeilen. We gaan er dus voor. Met de tong op de enkels want het waren wel heel veel treden staan we bij de ingang van het park. Ok, fuck… nu moeten we de autoweg dus volgen helemaal de heuvel af.
nou ja, het loopt wel een stuk makkelijker. Even de zure spieren uitwandelen.
Het begint te schemeren als we bij de auto zijn. Dat hebben we dus mooi op tijd gered.

In het hostel douchen want er is flink gezweet. 1 voet voelt of ie onder de blaren zit maar dat valt mee. Alleen zere drukpunten. Maar mijn andere voet heeft zwaardere schade geleden. Een glijpartij heeft de grote teennagel diep ingescheurd. En dat ziet er niet mooi uit. Grote bloeduitstorting en hij wiebelt maar kan absoluut niet los geknipt worden op die plek. Hmmmm

’s avonds gaan we het dorpje in om een lokaal restaurantje te steunen. We zijn de enige in de pizzeria. Wel een erg lekkere pizza. Met avocado dus dan kan het al bijna niet mis gaan.
In het hostel spelen we nog een paar potjes pool.

 vorig verslag

 volgende verslag 

Slideshow

kaartje