welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

inpakkunsten

 

Maandag 1-12-2014, Marrakech

We gaan naar huis vandaag. Sophia wat eerder dan ik. Rond 10.00 loop ik met haar richting het plein en zoek een taxi. Zwaai zwaai, bye bye!!
Het was gezelligggggg……

En dan mijn bagage probleem oplossen. Ik koop zo’n plastic boodschappentas met rits en een rol plakband. ( ik ken de kwaliteit van die ritsen en naden). En dan “moet” ik nog even shoppen voor iets van textiel om die borden goed in te verpakken.
Ik loop wat rond maar voel me niet top vandaag. Mijn de-wereld-draait-en-kantelt klachten van de afgelopen periode zijn weer in volle hevigheid terug. Ik heb ondertussen geleerd dat je met opperste concentratie in principe wel rechtdoor blijft bij lopen dus ik ga stug door. Maar ergens midden in een steegje dreigt het toch mis te gaan. Als het zwart wordt voor mijn ogen sta ik stil en voor ik het weet heeft iemand me op een krukje gezet. Ohh…da’s fijn.
Ik blijf daar een tijdje zitten en wissel ogen open en ogen dicht af om te zien welke variant helpt ( geen van beide). Ik zie in de ogen open momenten wel dat de verkopers van de verschillende winkels me in de gaten houden om te zien of ik niet van mijn krukje lazer. En dan staat er een ouder frans echtpaar voor mijn neus die opmerkt dat het niet ca va is en ik ook nog eens tout seul ben. Dus of ze me kunnen helpen.
Zie je wel…..ook al ben je alleen…er bekommert zich altijd wel iemand om je.
Na een kwartiertje wiebelt de wereld weer een klein beetje in plaats van mega heftig dus ik stap maar weer eens op en vervolg mijn weg.
Ik moet langs heel veel winkeltjes wil ik in de buurt komen van mijn Riad. En terwijl ik geconcentreerd rechtdoor loop zie ik in een ooghoek in eens een kleed die schreeuwt: “Hé!!! Ik pas mooi in jouw huis!!!!“.
Dus ik sla af en neem een lekker snelle beslissing. Eventjes vlot onderhandelen en ik heb inpakmateriaal voor mijn borden en een leuk kleed voor op de vloer of bank.

Terug in de Riad ga ik mijn tas inpakken en met tape helemaal dicht plakken. Papiertje met “fragile” er op en duimen maar. Mehdi lacht me uit of toe want zo reizen échte Marokkanen!! Met een ingetapte plastic boodschappen tas….hahaha
I know…. J

Ik ga een late lunch eten omdat ik in de avond vlieg en geen maaltijd aan boord mag verwachten en niet zo’n zin heb in zo’n tankstationsandwich uit de vriezer.
En dan op naar de luchthaven. Op hoop van zege mijn doe-het-zelf pakketje ingeleverd als ruimbagage. Om middernacht ben ik in Nederland en ik kijk uit naar de bagageband. De tas lijkt ongeschonden en op het eerste gevoel lijken er ook geen gebroken borden in te zitten.
En bij thuiskomst ben ik zooooo tevreden met mijn inpakkunsten. Alles heeft het overleefd!

 vorig verslag

 volgende verslag

Slideshow

kaartje