welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

ben gekke henkie nie

Zondag 30-11-2014, Marrakech

Is het droog??? …..nee…..echt??... is het droog????
We trekken onze normale schoenen aan en gaan op pad. Richting Palais Bahia en de joodse wijk.
Palais Bahia is nog steeds mooi en Sophia krijgt nog weer eens een overdosis rijke versieringen over zich heen. Maar ja…..het begint ondertussen wel weer te regenen…..bummer.
We doen een olijke fotoserie met de paraplu maar worden er op een half lacherige maar ook half bestraffende toon op aangesproken door een lokale gids. Dat we zijn prachtige en bijna altijd zonnige land niet te kijk mogen zetten bij onze vrienden door te tonen dat we regen hadden ?!?!?
ok.

De joodse wijk slaan we over want het regent dus gewoon weer serieus en we moeten terug naar de Riad om onze natte schoenen en sokken te verruilen voor de laarzen. De laarzen hebben echter besloten helemaal niet meer comfortabel te zitten. We leggen een systeem van papierenzakdoekjes in de sokken aan om drukplekken tegen te gaan. En dan kunnen we weer op pad.
Bij de patisserie eten we een soort tompoes maar dan lekkerder en nemen er een groot glas sap naast. Het was bedoeld als tussendoortje maar het vult als een lunch. We shoppen ons richting het fotografie museum.
Het museum zelf is wel aardig maar ik vind het niet echt spectaculair of boeiend. Veel foto’s van vroeger wat op zich wel mooi het leven van toen laat zien. Maar ik zie het thema fotografie er niet zo in terug. Maar…. Het is een prachtig pandje met een mooie serene sfeer en een dakterras met fantastisch uitzicht over de daken van de stad.

Terug in de medina zie ik een man leren schoenen maken en hij heeft koeienhuid liggen. Laat ik nu al 7 jaar een riem van koeienhuid hebben en die willen vervangen omdat hij bijna door gesleten is.
Ik vraag dus of hij een riem kan maken. Dat kan ie wel. Er wordt een ander stuk huid gehaald en ik moet aanwijzen welk deel ik wil. Hoe het vast gemaakt moet worden en welke gesp ik er op wil. En als Sophia er ook 1 wil dan maakt ie een special price. Voor €12 hebben we ieder een custom made riem die we over een uurtje kunnen komen ophalen.
Aangezien we honger hebben vragen we of hij een eettentje in de buurt weet. Hij brengt ons naar een zaakje waar ie de eigenaar even verteld dat wij in Marrakech wonen dus dat we de normale prijs moeten betalen.
Er komt echt van alles op tafel. Olijven, dip, brood, kefta met ei. Vlees op stokjes en worstjes en andere blokjes vlees op bordjes. Een half feestmaal. Kopje thee erbij en wij krijgen ons uurtje wachten wel vol. En onze buik ook.

De riemenmaker legt de laatste hand aan onze riemen en wij vragen of hij hem aan de binnenkant wil signeren. Hij straalt er van en doet het met veel plezier. Net als zijn nog jonge leerling die er ook aan mee heeft gewerkt. De baas vond onze riem zo’n goed plan dat ie er misschien nog wel een paar meer ging maken om te kijken of toeristen die mooi vinden. Ik vind het prima. Als ie me maar €1 provisie betaald voor iedere verkochte riem! J  Vond ie een goede deal….haha.

Ik heb me qua shoppen tot nu toe goed weten in te houden want ik heb alleen handbagage dus er kan niets in mijn tas. Maar ik kijk al ruim een week met een verlangend oog naar een bepaald type laarzen. Ik heb zelfs al voorzichtig een paar gepast maar me net op tijd weten in te houden.
En dan gaat het mis. Er staat een knalroze paar! En dat valt zo buiten mijn comfortzone dat ik van schrik er verliefd op wordt. En ze passen!
Shit, ik heb een bagage probleem…..

We hebben de afgelopen dagen echt heel veel commentaar gekregen op onze rubber laarzen. Jaloerse blikken van toeristen, geschokte blikken van fashionistas en de lokale mannelijke bevolking die een winkeltje heeft stak massaal zijn duim op en vroeg ons hoe we er aan kwamen. Die konden we toch zeker niet in Marrakech gekocht hebben waar het niet vaak regent? We hebben ook aanbiedingen gekregen om ze te ruilen tegen handelswaar.
1 van deze mannen heeft een winkeltje met borden en wilde voor zijn vrouw wel graag onze laarzen. We gaan morgen naar huis dus we gaan eens bij hem kijken.
Als ik een paar borden heb uitgezocht na de belofte dat alles goed komt voor een mooie prijs sla ik steil achterover als ik hoor dat hij €28 vraagt voor een bord. Maar….ik moet daar heel blij mee zijn want special price omdat hij van mij de laarzen krijgt.
Sorry!! Zie ik er zo dom uit?
Dus ik lach eens vriendelijk en maak hem duidelijk dat ik niet gek ben en dat ik niet eens in de buurt van €10  voor het bord wil betalen. Nou, nu ben ik werkelijk gek volgens hem.
Prima, zijn we klaar hier. Fijne dag!
We lopen verder en ik ga het zaakje in met borden waar mijn moeder vorige week voor hele nette prijzen een paar kommetjes heeft gekocht. Precies hetzelfde bord hangt daar ook. En de prijs? €7 voor afdingen! Ik zoek dus nog een paar borden en kommetjes uit. Theepotje erbij en ik ben klaar voor €25. Krijg ik er ook nog 2 mooie eierdopjes bij!
Ik ben helemaal in mijn elementen…..en moet ruimbagage gaan bij boeken en een tas kopen om het in te gaan vervoeren…..hahahaha

Door de namiddaglunch hebben we geen zin in diner. We zitten al een tijdje te lezen en te schrijven in de riad en hebben eigenlijk geen zin om op stap te gaan. We zetten ondertussen gewoon zelf onze thee in het keukentje en we snacken wat olijven, gedroogde abrikozen en brood met le vache qui rite als “diner”.

 vorig verslag

 volgende verslag

Slideshow

kaartje