welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Met mama

20-11-2014, Marrakech

Mijn moeder is gisteravond al onze kant op gekomen dus we kunnen direct vanuit mijn huis vertrekken. Om 7.30 richting de bushalte want we vliegen om 12.55….vanaf Eindhoven. Ryanair is goedkoop maar je moet er wel wat voor doen. En niet vergeten dat het treinkaartje er ook in hakt.
De NS werkt redelijk mee dus ondanks een kleine vertraging ergens in het midden zijn we mooi op tijd bij de luchthaven. De veiligheidscontrole duurt wel een eeuwigheid en is gruwelijk grondig. Alleen maar handbagage en iedereen moet zijn toilettas leeg halen om te bewijzen dat ze niet meer dan 10 stuks aan vloeibare miniverpakkingen mee hebben. En ik leer nog even dat lipstick geen probleem is maar een deo stick wel ?!?! en een Lipgloss ook niet kan. Waarom?....tja, eh….dat wist ze ook niet. Oh….en mascara is ook een vloeistof dus ik had 11 stuks…wat ik daar aan ging doen?
Nou, niets! Heb mijn 11 dingen in een plastic zakje gepropt en op de band gelegd.
Ik vlieg vaak en ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst op Schiphol mijn vloeistoffen heb moeten tonen. Tuurlijk mag je flesje water nog steeds niet mee maar ik laat mijn labello en mijn tandpasta altijd gewoon in de tas zitten en niemand vraagt naar je zakje met vloeistoffen.

De vlucht verliep prima. Alleen jammer dat Ryanair de zak op de stoel voor je ook weg heeft bezuinigd zodat je niet eens even je tijdschrift kunt weg steken. Niet handig van ze want ze verwijzen met mooie reclamestickers op de stoel voor je naar hun prachtige snack-  parfumcollectie waarover je álles kunt lezen in hun magazine die je in je stoel voor je kunt vinden…. J

We landen om 15.00 plaatselijke tijd en dat is 1 uurtje vroeger dan het in Nederland is. De douane neemt veel tijd in beslag. 1,5 uur later staan we pas te zoeken naar onze taxichauffeur. We verblijven in Riad Casa Sophia en die vroegen me gister via de mail of ik een taxi wilde. Hij vroeg er een normale prijs voor dus dan zeg ik geen nee. Want in de medina een Riad zoeken is meestal een flinke uitdaging. Nu worden we voor de deur afgeleverd. Nou ja, niet met de auto want die kan er niet komen natuurlijk maar er staat iemand ons op te wachten aan de rand van de Medina. Mehdi runt samen met zijn broer Omar de Riad. We lopen door een serie smalle steegjes en ik zie mijn moeder al denken: “hoe ga ik hier ooit de weg vinden!?!”.
In die nauwe en een beetje smoezelige steegjes komen heel wat deuren uit en achter veel van die deuren schuilen paradijsjes. Riad Casa Sophia is er ook zo eentje. Helemaal op het einde van een doodlopend steegje stappen we een schattig klein hotelletje binnen. De binnenplaats is de openbare woonkamer en ontbijtruimte en op de twee verdiepingen er boven liggen om die binnenplaats 5 kamers. Heerlijk kleinschalig dus.

De munt thee wordt op tafel gezet en we krijgen een plattegrond met daarop een duidelijke stip waar het hotel staat. Zodat we de weg weer kunnen vinden. En het telefoonnummer voor als we echt verdwaald zijn. Dan komen ze ons zoeken. Zo lief.
Nadat we de spullen op de kamer hebben gelegd en de badkamer met zijn mooie tegeltjes en prachtige wasbak hebben bewonderd gaan we de straat op omdat we honger hebben.

Ik ben helemaal in mijn elementen in de hectiek van de steegjes en weet ook wel waar ik ongeveer ben. Mijn moeder lijkt onder de indruk. En natuurlijk moet je om de twee minuten even glimlachen en non, merci zeggen als ze je een winkeltje in willen praten maar na 5 keer rolt het over je lippen alsof je nooit anders doet.
We zitten letterlijk op 150 meter van het grote en beroemde Djemaa el Fna plein en het is een drukte van jewelste. Bij 1 van de vele stalletjes gaan we zitten aan een lange picknicktafel en bestellen zomaar wat. De Harira soep ( die wat tegen viel), olijven, couscous met kip, gegrilde aubergine, inktvisringen en garnalen, salade, brood erbij en aanvallen maar!
En dan eens kijken waar al die drukte op het plein vandaan komt. Het is door unesco aangewezen als belangrijke sociale plek. Dit omdat hier verhalenvertellers oude volksvertellingen door geven. Je ziet overal grote groepen mensen staan rond een paar “acteurs”. Je begrijpt er als buitenstaander natuurlijk niets van maar het lijkt erg vermakelijk.
Uiteraard zijn er op het plein ook slangenbezweerders en dames die hennatekeningen zetten. Maar wat ik altijd grappig blijf vinden zijn de soort kermishengelspelletjes.  Rond een cirkel vol  flessen cola en 7-up staat jong en oud met een hengeltje met daaraan een rubber ring. Als je die om de hals krijgt is de fles voor jou.
En dan de drukte van de Souk in. Zoveel kleuren, geuren en handelswaar. Op een kleiner pleintje gaan we even zitten voor een kopje koffie en in een vlaag van snel beslissen koop ik bij de overbuurman een leren riem met tasje. Was ik al een tijdje naar op zoek. Niet te moeilijk doen….als je er dan eindelijk eentje ziet dan moet je niet gaan nadenken of de tint groen wel de juiste tint is…toch?

En dan is het wel genoeg voor de eerste avond. Een beetje op tijd ons bed in.

 vorig verslag

 volgende verslag

Slideshow

kaartje