welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Bazaruto Eilanden

4-5-2014, Vilanculos  Bazaruto eilanden

Een mug heeft me flink wakker gehouden vannacht, toch sta ik met liefde om 5.30 op om de zonsopkomst te zien. Vol voor ons huisje boven de zee.
Om 8.00 proppen we 22 man en snorkelspullen plus een halve keuken in een traditioneel zeilbootje. Het is 1,5 uur varen over ondiep en glashelder water naar 1 van de Bazaruto eilanden.
Af en toe vliegt er een vis over het water. Een grappig gezicht.
We leggen aan bij een strandje om te zwemmen. Wanneer je om de hoek loopt van het eilandje heb je een enorme zandvlakte en strand helemaal voor je zelf.

Wanneer het water lager is kunnen we snorkelen bij een rif. Je kunt er alleen komen door over een landtong te lopen dat oud rif is. Vlijm en vlijmscherp. Eenmaal in het water is het mooi.Je zwemt langs een klif dus je ziet van alles dichtbij en van alles in de diepte.
Mijn onderwatercamera, die net gerepareerd is voor een redelijk bedrag, houdt er mee op!!! Grmbl… ik probeer er niet al te chagrijnig van te worden….

Op een gegeven moment komt Neil op me afzwemmen met uitgestoken hand. Dus ik verwacht…..  een schelp ofzo. Heeft ie een pakje vloei in zijn handen. Vond ie net in zijn zwembroek. Hilarisch!! Ik stik bijna in het water dat door mijn snorkel naar binnenkomt door mijn proestbui. Neil lijkt een gave te hebben om dingen te vergeten en tijdelijk kwijt te raken.

Het water uit komen is misschien wel gevaarlijker dan er in komen. Stel je een hoge zwembadrand voor die vol gehangen is met scheermesjes. We komen onder de snijwonden het water uit. Jacqueline haar benen liggen open en bij mij hangen de flarden onder mijn voeten. En dan met die wonden weer terug het water in om naar de lunchplek te zwemmen. Auw!
( de wonden waren behoorlijk. Het heeft bijna 6 weken geduurd voordat ik weer zonder pijn kon lopen)

De lunch is heerlijk. Baracuda, vers fruit, salade en aardappel. Tegen 15.00 laden we de boot weer in voor de tocht terug. Snel douchen en de wonden verzorgen en dan ontspannen bij de bar en het zwembad.

Ik heb een beetje een dipje. Beetje last van mijn eigen gedachtes Walt roept me op het matje. Ik moet even therapeutisch met hem praten. Want dat ik lichtelijk chagrijnig mijn tent aan het inpakken ben terwijl ik er eigenlijk in wilde slapen deze nacht vond ie verontrustend “out of character”. J
Maar ik moest te veel vragen beantwoorden waarom ik in de tent wilde slapen ipv in het huisje dat ik er al geen zin meer in had.

’s Avonds spelen we het spel “black stories”. Wederom gezellig dus.

 vorig verslag

 volgende verslag

 

Slideshow

kaartje