welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Opmerking voor de Lezer

Hallo groepsreiziger. Gefeliciteerd. Je hebt met Googelen mijn site gevonden!
Je bent van harte welkom om hier te lezen maar
ik wil even uitleggen dat ik naast reisbegeleider ook gewoon een mens ben. Als privépersoon houd ik al jaren familie en vrienden via deze site op de hoogte van wat ik mee maak.  Dit zijn dus verslagen van mijn persoonlijke belevenissen en ervaringen. Die kunnen anders zijn dan die van de reiziger. Ik praat in mijn verslagen over niemand uit de groep, niet over de locale organisatie en niet over de Nederlandse. Maar wel over hoe ik dingen beleef. Ik zou graag de vrijheid houden om daar vrij in mijn privé blog over te schrijven.

Vlucht naar Nederland regelen

Even een kleine opmerking: ik ben al ruim 6 weken thuis en had alleen wat steekwoorden opgeschreven. Vanaf nu dus kortere en saaiere verslagen dan anders....sorry

Penang 27/28-7-2010

Wederom moeten we naar de Indier voor ontbijt. Veel andere opties zijn er niet in dit plaatsje. We vertrekken vroeg uit de Cameron Highlands. De eerste 2 uur is het flink slingeren voordat we op de rechte snelweg uit komen.
In Ipoh hebben we een koffiestop en probeer ik een aantal mensen te bellen die de komende dagen mijn contactpersonen zijn. Maar ik krijg ze maar niet te pakken. Een eigenschap die knap vervelend is voor een contactpersoon. Na de koffie gaan we voor 3 minuten de bus in om weer uit te stappen bij een mooie tempel in een rots. Er is een schildpadden vijver en een mooie chineze tuin met bonsaiboompjes.

Rond de lunch komen we aan bij het Orang Utan eiland. Een soort dierentuintje alleen zitten de bezoekers in de kooi en hebben de apen het eiland verder voor zichzelf.
Er is ook een kinderkamer voor de kleine Orang Utans die nog zorg nodig hebben. Ze zijn werkelijk té schattig voor woorden.
We rijden door naar Penang. Een groot eiland dat met een brug verbonden is met het vaste land en de tweede stad van Maleisië heeft. Georgetown. We stoppen voor een supergroot en luxe hotel. Hier nemen we afscheid van gids Izani en chauffeur Milo. Ik sta er vanaf nu alleen voor want mijn contactpersoon die ik hier zou moeten hebben kan ik nog steeds niet bereiken.

Terwijl de groep naar de kamers gaat probeer ik uit te vinden of ik ergens toers kan boeken voor morgen. Dat blijkt in de buurt van het hotel niet te kunnen. Wel kan ik busjes huren (we hebben ook geen vervoer meer) en krijg ik tips wat ik met de mensen moet gaan zien. Maar een gids die uitleg kan geven kan de receptie me niet aan helpen.
Nog voordat ik alles rond heb staat de groep weer voor me in de hoop van mij te horen wat ze kunnen gaan doen morgen. Ik besluit om met de groep te overleggen en vanuit hun wensen iets samen te stellen.
Op dat moment komt er een echtpaar uit mijn groep naar beneden die duidelijk zichtbaar slecht nieuws hebben gekregen.
De groep besluit dat ze zelf voor morgen een programma bedenken als ik de busjes huren voor mijn rekening neem. Ze regelen ook het avondeten voor vanavond zelf. Zo heb ik tijd om dingen te regelen met de verzekering zodat mijn 2 gasten zo snel mogelijk naar Nederland kunnen vertrekken.

De rest van de avond ben ik dus bezig met het bellen van de verzekering en het begeleiden van deze twee lieve mensen. Het is zo erg als zoiets gebeurd! Gelukkig pakt de verzekering het allemaal grondig en goed aan. Een ander pluspunt is dat Penang een eigen luchthaven heeft dus er vrij makkelijk weg te komen is. Het enige probleem is dat er maar 2 vluchten per dag van Maleisië naar Nederland zijn en dat zijn nachtvluchten die nu al vertrokken zijn. We moeten dus wachten tot morgenavond.......

De volgende ochtend ga ik op pad met de rest van de groep. De gehuurde minibusjes brengen ons naar de grootste tempel van Azië: Ko loksi. Het ligt op een berg en heeft verschillende stijlen. We lopen ook nog een andere djosergroep tegen het lijf. Met die reisbegeleider probeer ik al een paar dagen een afspraakje te maken om even te kletsen maar het lukt ons niet om de tijd te vinden. Ik ken haar niet maar het is altijd leuk om collega's te ontmoeten. We zwaaien naar elkaar en maken maar weer eens het gebaar: "we bellen!!!"
De volgende halte is de grote liggende boedha. Ik koop onderweg nog even snel bij een stalletje een grote zak rambutans omdat niet iedereen die vrucht kent en wilde proberen. We sluiten de ochtend af in het centrum van Georgetown bij Fort Cornwallis. Vanaf hier gaat iedereen zijn eigen weg.

Ik loop naar little India en Chinatown. Na een uurtje heb ik het wel gezien en ga ik ergens zitten voor de lunch en gelijk even mijn draaiboek bijwerken. Mijn collega komt ook naar dit restaurantje toe en we lunchen dus even gezellig samen. Zij heeft een junior groep en doet het voor de eerste keer.
Om 15.00 ben ik terug in het hotel waar ik nog wat administratie doe, een nieuwe muis en een verloopstekker koop. Even snel wat eten bij de Mac en dan om 19.00 in de taxi om mijn gasten naar het vliegveld te brengen. Ik hoop maar dat ze nog op tijd thuis zijn!

Penang was heftig! ik ben dan ook blij als ik mijn bed in kan. Ik schuif nog heel even mijn gordijnen open om vanaf de 24ste verdieping Georgetown by night te bewonderen en ga dan slapen. Ik ben net lekker ingedut als de telefoon gaat ( om 23.45!) : "hello, do you want a wake-up call?? ".
GDVR! dit is al een wake-up call!!! ...ach ja......

 vorig verslag

 
volgend verslag

fotoalbum

Slideshow

kaartje