welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Opmerking voor de lezer

Hallo groepsreiziger. Gefeliciteerd. Je hebt met Googelen mijn site gevonden!
Je bent van harte welkom om hier te lezen maar
ik wil even uitleggen dat ik naast reisbegeleider ook gewoon een mens ben. Als privépersoon houd ik al jaren familie en vrienden via deze site op de hoogte van wat ik mee maak.  Dit zijn dus verslagen van mijn persoonlijke belevenissen en ervaringen. Die kunnen anders zijn dan die van de reiziger. Ik praat in mijn verslagen over niemand uit de groep, niet over de locale organisatie en niet over de Nederlandse. Maar wel over hoe ik dingen beleef. Ik zou graag de vrijheid houden om daar vrij in mijn privé blog over te schrijven.

Zie ginds komt de stoomboot

Even een kleine opmerking: ik ben al ruim 6 weken thuis en had alleen wat steekwoorden opgeschreven. Vanaf nu dus kortere en saaiere verslagen dan anders....sorry

Cameron Highlands 25/26-7-2010

We vertrekken vandaag erg vroeg uit Taman Negara want we hebben een reisdag voor de boeg. Vermakelijk is de grote groep jeugd die op de parkeerplaats hun ochtendgymnastiek programma staan af te werken. Mogen ze in nederland ook wel eens invoeren als vast onderdeel van de schooldag of schooluitje!

Het eerste uur rijden we door de rand van de jungle over bochtige wegen maar wel door een mooie omgeving. Daarna een flink stuk snelweg en een koffiestop. Dan gaan we een stuk de snelweg af om over een berg te slingeren om aan de andere kant weer een andere snelweg op te kunnen pikken.
We lunchen in een Bidor. Dit is een klein paatsje waar iedereen zelf een eettentje opzoekt en sommige even gaan shoppen en met prachtige sarongs terug komen.
We rijden weer een stuk door en zetten de bus even stil bij een palmolie plantage voor wat uitleg. Niet veel later verlaten we de snelweg en gaan richting de Cameron Highlands. De weg slingert omhoog en overal zie je de kleine huisjes van de oorspronkelijke inwoners van Maleisië, de Orang Asli.

Bij waterval Iskander lassen we ook nog even een kleine stop in. Gewoon om even de benen te strekken. Tegen het einde van de middag komen we aan in Bichang. Het is koud en het miezert!!! 17 graden is echt even wennen na dagen van 35 graden en meer. Snel even een vest opdiepen uit de tas en opzoek naar een wasserette.
's avonds ga ik eten met Izani en Milo en lopen we een paar restaurantjes af om te kijken waar we willen reserveren voor de steamboat van morgen (lokale specialiteit). Ik lig lekker vroeg in bed en dat vind ik helemaal niet erg.

 

De volgende dag word ik voor het eerst tijdens deze trip wakker van het geluid van een moskee. Maar ik slaap daarna met gemak nog even door tot 7.00. Om 7.30 loop ik over de uitgestorven straten een beetje mijn neus achterna. Heerlijk als het zo rustig is. Ik ontbijt bij de Indiër met roti.
Om 9.00 staat iedereen klaar voor een toertje dat Izani en ik in elkaar hebben gezet. We stappen uit bij een locale groente markt langs de weg waar Izani een aantal van de fruitsoorten laat zien die hier groeien zoals de Cameron Apple. Die niet op een appel lijkt en ook niet zo smaakt. De Cameron Highlands zijn koel. Ook vandaag is het mistig en een beetje nat en nog lang geen 20 graden. Dit is dus de ideale plek voor groente en fruit en de Cameron Hghlands zijn dan ook de groentetuin van Maleisië.
Aardbeien zijn uitzonderlijk populair omdat die normaal in Azië nauwelijks willen groeien. Je kunt ze dan ook op allerlei manieren krijgen. Er zijn souvenir winkels vol met aarbeienspul en bakkerijtjes met alleen maar aardbijentaart en ijs enzo. We proeven gedroogde aardbei en dat is erg lekker!

We wandelen naar de vlindertuin waar ook veel insecten zijn en een gestoorde gids. Grappig maar erg druk. Ik poseer nog even met een hagedis op mijn hoofd (niet mijn idee) en een wandelend blad op mijn arm. De rest mag ook nog even spelen met de slangen maar dat sla ik mooi over!
Hierna stappen we in de bus die ons naar een grote theeplantage brengt. Een mooi gezicht die groene heuvels! Uiteraard kan je ook thee drinken met heerlijke scones.
In het dorpje Tanah Rata kunnen de mensen gaan lucnhen. Ikzelf ga even op zoek naar een klein restaurantje dat ik getipt heb gekregen maar niemand weet te liggen. Als ik het vind was het meer dan de moeite waard. Ze zitten boven een fastfood keten en maken alles helemaal zelf! Heerlijk contrast. De lekkerste verse taarten, gezonde salades en verse sapjes.

Voor de liefhebbers heb ik in de middag een leuke wandeling georganiseerd. Het is lekker koel dus prima wandelweer. Het is een mooi pas langs een helling. Overal om je heen de dichte tropische begroeing, prachtig!
We komen langs een watervalletje en wat omgevallen bomen en hoopjes aarde op ons pad. Af en toe moeten we dus een beetje moeite doen om het pad te volgen. Bijna aan het einde van de wandeling lopen we op tegen een serieus probleem. Een aardverschuiving heeft het pad verzwolgen. We moeten glijdend en glibberend een helling af. Iedeeen helpt elkaar maar toch gaat er iemand al koprollend een stuk naar beneden. Schrikken maar hij heeft verder niets. We belanden midden in de sperziebonen velden van een boer en proberen zonder de boel te beschadigen een weggetje te bereiken. De boer komt eens kijken en hakt even een kool van het veld om mee te geven aan onze wandelgids. Zo gastvrij!!! Wij struinen ongevraagd door zijn akkers en vermoorden onbedoeld een paar boontjes en hij bedankt ons als het ware.
Leuk trouwens om zo onverwachts door de velden van een boer te lopen.
Een paar minuten verderop staan de jeeps te wachten die ons terug brengen naar het hotel.

's avonds gaan we steamboat eten. Dat is een soort fondue in bouillon boven een houtskoolvuurtje. Wanneer de bouillon kookt gooi je er kruiden in, groente, paddenstoelen. mie en vlees of vis. Dan even wachten en roeren en je prutje eruit scheppen en een nieuwe lading er in gooien. Grappig, gezellig en lekker als was niet iedereen het daarmee eens en werden een paar mensen zo balorig dat ik maar even heb ingegrepen en de pan van tafel heb laten halen. Hij was tot 2 keer toe bijna omgevallen en met kokend water heb ik dat toch liever niet. 1 verbrande vinger was me even genoeg. Ik ben naar het hotel terug gegaan om nog wat te drinken terwijl een deel van de groep naar de KFC ging om "echt" te eten.
In de bar ontstond er een leuk gesprek tussen de jonge mannen en Izani. Want die had een ECHT Formule 1 shirt aan en werd spontaan aanbeden toen bleek dat hij een aantal jaar gewerkt heeft voor een Formule 1 team.

 vorig verslag

 volgende verslag


fotoalbum

Slideshow

kaartje