welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Opmerking voor de lezer

Hallo groepsreiziger. Gefeliciteerd. Je hebt met Googelen mijn site gevonden!
Je bent van harte welkom om hier te lezen maar
ik wil even uitleggen dat ik naast reisbegeleider ook gewoon een mens ben. Als privépersoon houd ik al jaren familie en vrienden via deze site op de hoogte van wat ik mee maak.  Dit zijn dus verslagen van mijn persoonlijke belevenissen en ervaringen. Die kunnen anders zijn dan die van de reiziger. Ik praat in mijn verslagen over niemand uit de groep, niet over de locale organisatie en niet over de Nederlandse. Maar wel over hoe ik dingen beleef. Ik zou graag de vrijheid houden om daar vrij in mijn privé blog over te schrijven.

Jungletime

Even een kleine opmerking: ik ben al ruim 6 weken thuis en had alleen wat steekwoorden opgeschreven. Vanaf nu dus kortere en saaiere verslagen dan anders....sorry

Taman Negara 23/24-7-2010

Ik heb vandaag een jarige in de groep dus ik duik snel China town in om een roos te kopen voor bij het ontbijt. Milo verschijnt met de bus en heeft de vlaggetjes opgehangen. Gelukkig tel ik altijd of ik iedereen heb voordat we vertrekken want ik was op een haar na vertrokken met 1 man te kort...pffff

In de bus heb ik een leuk gesprek met Izani over Nederland. Hij is er 2 keer geweest. 1 keer voor een uitwisseling en introductie waardoor hij op 6 verschillende plaatsen is geweest en bij 6 gezinnen heeft gelogeerd. Op een boerderij in de polder, in Zeeland, bij een artsen-echtpaar in Amsterdam die hem de wallen hebben laten zien, en nog veel meer leuke dingen. Hij heeft de kaasmarkt gezien in Alkmaar en de veluwe, hunnebedden en de kust. Kortom, hij heeft meer gezien van Nederland dat ik.
Wat hem het meeste opviel was dat mannen op straat plassen, iedereen de hele dag friet eet (wat natuurlijk zo lijkt als je op straat kijkt in een binnenstad) en dat er niets lekkerder is dan de échte chocomel van Nutricia.

We speuren tijdens het rijden de weg af en hopen een traditioneel maleis huis te zien om even bij te stoppen. De moderne tijd haalt de mooie oude gebouwen in en ze zijn er bijna niet meer. Gelukkig vinden we er 1 en mogen we van de eigenaar binnen kijken. Hij is helemaal trots op zijn huis en wil graag met de hele groep op de foto.
Rond lunchtijd komen we aan bij de jetty. We kunnen even wat gaan eten want de boten naar Taman Negara National Park vertrekken vandaag een uur later ivm het vrijdagmiddag gebed.
3 uur lang zitten we in een houten bootje  met alleen maar groen om ons heen. Prachtig! Al vinden sommige mensen het saai en heeft vrijwel iedereen al halverwege een houten kont.
Tegen het einde van de middag komen we aan in het hotel. Ik ga excursies regelen en kijken of de bestelde verjaardagstaart er is. We hebben een gezamenlijk diner met taart als toetje.

Een deel van de groep gaat op avond wandeling door de jungle. insecten spotten. Ik heb een afspraak met een collega die in hetzelfde hotel blijkt te zitten. Erg nuttig want hij helpt me aan een hele serie telefoonnummers en heeft bergen met tips voor me. Het werd dus laat maar ik ben wel veel wijzer.

De volgende dag staat er een jungle walk op het programma. Het valt veel mensen tegen terwijl ik toch geprobeerd heb ze te waarschuwen dat het een heel druk bezocht nationaal park is met veel toeristen. We komen dan ook regelmatig andere mensen tegen. Toch is de uitleg over de planten wel leuk. De jongens kunnen tarzan spelen door aan een liaan te slingeren en in een boom te klimmen.
We hebben erg geluk als we vlak bij een grote groep wilde zwijnen zien. het mannetje is echt erg groot!
En dan de klim de heuvel op. Een kleine uitdaging voor sommige. Bezweet staan we boven aan en kunnen aansluiten in de hele lange rij voor de canopy tour. Dit is een serie van hangbruggen tussen de boomtoppen. Het blijft toch mooi dat iemand dit ooit bedacht heeft en we nu allemaal kunnen ervaren hoe dat voelt.

We lopen een kortere route terug naar de bootjes die ons naar de andere kant van de rivier brengen waar we kunnen lunchen. Helaas volgt niet iedereen mijn tip op om verspreid te gaan zitten dus na 1,5 uur zit er een groep bij 1 drijvend restaurantje dat nog steeds niet gegeten heeft. Ik moet de begintijd van mijn middagtoertje dus verzetten wat weer frustratie en gemopper geeft bij een paar mensen die wel al klaar staan.

We stappen weer op een bootje die ons een stukje de rivier op brengt. Hier bezoeken we een nederzetting van de oorspronkelijke bewoners van Maleisie. De Orang Asli. Zij leven nomadische en hebben een negroide uiterlijk.
Ik ben in 2005 in precies hetzelfde dorpje geweest maar toen stonden er 4 hutjes. Nu zijn dat er een stuk of 8. En heel veel kinderen. We krijgen uitleg over de blaaspijp en mogen dat ook zelf proberen. En de jongens mogen proberen vuur te maken.
Om een uur of vier zijn we terug bij het hotel waar we het zwembad in duiken. Iemand heeft een strandbal mee genomen waardoor we ook makkelijk contact maken met een groep schoolmeisjes. Ze zijn rond de 15 jaar oud, dragen hoofddoekjes, lange broeken en een t-shirt in het water én ze zijn doof en/of doofstom. Hoewel het dus heel druk is in het zwembad en ze heel veel lol hebben tijdens het spel met de nederlandse jongens is het vreemd stil in het zwembad.

's avonds gaan we eten bij een drijvend restaurantje. Het duurt weer een eeuwigheid maar we hebben verder toch niet veel te doen. Vlak voor ik naar bed ga vraagt iemand in mijn groep: ben je al lang getrouwd?
En dan moet ik even nadenken om te antwoorden met:" ehm, vandaag precies 4 jaar!
Snel dus even achter de compu om mijn man een mailtje te sturen met felicitaties.....was ik het toch bijna vergeten.....

 vorig verslag

 volgende verslag

 

fotoalbum

Slideshow

kaartje