welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Alles liep anders

Tanger 31-3 en 1-4-2009

We willen vandaag naar Asilah, een kustplaatsje vlak onder Tanger omdat daar over 2 dagen onze vlucht naar huis vandaan gaat.
We lopen dus Chefchaouen uit om bij het busstation een bus naar Tanger te nemen. Jeroen word nog even afgezet terwijl ik al in de bus zit want hij moet zogenaamd extra betalen voor de bagage. Onzin natuurlijk en daarna hou ik de bagage man in de gaten en zie hem verder aan niemand iets in rekening brengen.
Ik zie iedereen om me heen kotszakjes pakken en trek dus de conclusie dat dit wel eens een slingerritje kan worden. Ik pak dus een reistabletje en mijn oordopjes om de eventuele kotsgeluiden buiten te houden.
Voor ons zitten een moeder en kind al heel beroerd te kijken en houden al een bakje onder de kin "voor het geval dat". Tja, dan is de kans ook wel erg groot dat je misselijk wordt!
We zijn het stadje nog niet uit of voor me beginnen ze al te tuffen in het bakje. We hebben nog niet harder gereden dan 30 kilometer per uur en nog geen bocht gezien.

Ik concentreer me op het landschap.
Dat gaat goed maar om 1 of andere onverklaarbare reden zit mijn maag na 1 bepaalde bocht en een portie flink remmen helemaal in de knoop.
Ik vertrouw nog steeds op mijn reistabletje en kijk strak uit het raam. Maar na een paar minuten begint het zweet op mijn bovenlip te staan en weet ik dat het mis is. Op het moment dat Jeroen een plasticzakje voor me tevoorschijn heeft getoverd stopt de bus in een gehuchtje.
Ik roep naar Jeroen: "eruit, eruit!" maar de bus rijdt al weer. Maar ik wil maar 1 ding. UIT DE BUS!!
De bus stopt dus voor ons en ik werp me buiten tegen een muurtje terwijl Jeroen de bagage uit de bus haalt. Na een uurtje gaat het wel weer.
Jeroen heeft ergens wat droog brood gehaald en ik heb heel veel bekijks gehad van de locale bevolking die wel heel lief allemaal vroegen of het "Ca va?" was.

We gaan maar eens liften. Een nederlandse camper negeert ons volledig en overvolle marokaanse auto's verontschuldigen zich met een handgebaar. En dan stopt er een joekel van een mercedesbus met duits kenteken. Er zit een dame van onze leeftijd in die ons graag een lift geeft.
Steffie is met haar camperbusje al 3 maanden op pad. We kletsen gezellig en hebben geboft met deze lift.
We rijden naar Tetouan waar we Steffie trakteren op een lunch als bedankje. Ze bedenkt door te rijden naar Masilla en vraagt of we mee willen die kant op. Wij vinden het prima.
Masilla is een behoorlijke resort stad aan de kust. Niet het lieve kleine vissersdorpje dat we allemaal voor ogen hadden. We besluiten dus door te rijden en de mooie route langs de kust te volgen. We komen langs pijnlijk luxe resort dorpen en langs ruige onbebouwde kust. In 1 keer staan we voor de Spaanse Douane! Jajaja. Er liggen nog 2 stukjes Spanje op het Afrikaans continent !?!?!
We slaan maar snel af want we zijn nog niet klaar voor europa.
Even verderop rijden we paralel aan de straat van Gibraltar en kunnen we Europa zien liggen. Daar staan we dan. Met de voeten op Afrikaans bodem te kijken naar Spanje ....en ENGELAND!!! Betalen we hier met Dirhams, 5 minuten verderop komen er in Cueta Euro's uit de pin automaat en aan de overkant van het water betalen die gekke Britten met ponden en rijden ze links op hun rots.

Aan het einde van de middag zien we een mooi baaitje en we rijden even naar beneden om op het strand te zitten. Op dat moment komen ook de vissersbootjes binnen dus hebben we wat te zien.
Rond een uur of 6 komen we aan in Tanger. We waren geen van alle van plan om hier te eindigen vandaag maar het is ook wel prima. Als we parkeren dondert het raam van Steffie in de deur. Dus staan we lekker te hannesen op de parkeerplaats om dat te maken. We zijn een bezienswaardigheid want de 2 dames staan met een schroevedraaier vieze handen te krijgen terwijl Jeroen de schroefjes vasthoudt. Als het raam er weer in zit heeft Jeroen toch nog de vieste handen gekregen en daarmee zijn eer gered.
We gaan bij een patiserie nemen we een kopje koffie met gebak en dan nemen we tijdelijk afscheid van Steffie. Wij zoeken een hotel en zij een camping.

's avonds hebben we weer met haar afgesproken om samen te gaan eten. Het is haar laatste avond in Marokko. Ze moet over 4 dagen weer in Duitsland zijn. We wandelen wat door Tanger en we vinden het allemaal heel veel aangenamer dan we verwacht hadden. De stad heeft een redelijk slechte reputatie maar daar merken we nog niets van. Nette straten en een mooi plein. We komen bij een heel klein hokje uit waar we vis eten met bonen en een harira (soep met kikkererwten).
Daarna gaan we op het grote plein een sapje drinken. Dat is het fijne aan een land waar geen alcohol is, er zijn veel theehuizen en sapbarretjes. Het "sapje" is echter bijna een liter van versgeperste vruchten. Een maaltijd opzichzelf!
We nemen afscheid van Steffie en gaan naar ons hotel. Deze dag is compleet anders gelopen dan we hadden voorzien. Het bewijst weer eens dat alles altijd goed komt (iets waar wij niet aan twijfelen maar andere soms wel..he, mam?) en dat het onverwachte ook wel het leukste van reizen is.
Morgen is onze laatste dag in Marokko en die gaan we dus in Tanger doorbrengen.

 vorig verslag 

 volgende verslag

Slideshow

kaartje