welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Opmerking voor de lezers

Hallo groepsreiziger. Gefeliciteerd. Je hebt met Googelen mijn site gevonden!
Je bent van harte welkom om hier te lezen maar
ik wil even uitleggen dat ik naast reisbegeleider ook gewoon een mens ben. Als privépersoon houd ik al jaren familie en vrienden via deze site op de hoogte van wat ik mee maak.  Dit zijn dus verslagen van mijn persoonlijke belevenissen en ervaringen. Die kunnen anders zijn dan die van de reiziger. Ik praat in mijn verslagen over niemand uit de groep, niet over de locale organisatie en niet over de Nederlandse. Maar wel over hoe ik dingen beleef. Ik zou graag de vrijheid houden om daar vrij in mijn privé blog over te schrijven.

vlooienbunkers

Laos 1/ 8 november 2009

Maandag is een reisdag. We zitten van 's ochtendsvroeg tot laat in de namiddag in de bus. Een route door de bergen en dat zijn heeeel erg veel bochten.
We hebben een koffiestop bij een mooi uitzichtpunt maar we staan in de wind en verrassend genoeg hebben we het gewoon koud!
De lunch is op een kruispunt in een eenvoudig eettentje. De markt langs de weg verkoopt allerlei soorten "vlees" op stokjes. Het doet het goed op de foto's want er liggen ratten en kikkers en nog meer ondefinieerbaar spul.
Het is nog steeds erg fris dus ik koop snel een sarong om om te slaan.
In de middag mogen we nog even de benen strekken in een dorpje en daarna is het weer buszitten. De plaspauze duurt een stuk langer dan ik gehoopt had dus we beginnen echt in tijdnood te komen.
We arriveren erg laat bij de vlakte der kruiken. nou ja, erg laat. om 16.20 terwijl ik 16.00 gehoopt had maar als de oppasser dan juist die dag erg strikt is en je om 17.00 echt van het terrein af trapt dan ben je dus te kort bij de Vlakte. Dat was erg balen.
's avonds gaan we bij het MAG kantoor de video bekijken over de secret war en de vele bommen die nog in Laos liggen. Laos is het zwaarste gebombardeerde land ter werelt ooit!. Jaarlijks sterven nog honderden mensen aan ongevallen met clusterbommetjes terwijl de oorlog alweer meer dan 30 jaar geleden plaats vond!

dinsdagochtend rijden we naar vang vieng. Onderweg is het oogsten van rijst in volle gang en we stoppen ergens voor wat foto's. Grote hylariteit bij de mensen die in het veld staan te werken zeker als die gekke hollanders het ook even willen proberen. De volgende stop is bij een schooltje. In Luang Prabang hebben we leesboeken gekocht voor een basisschooltje zodat die een klein bibliotheekje kunnen beginnen. We stoppen in een willekeurig dorpje en de locale gis gaat vragen of we welkom zijn. Dat zijn we! De kinderen worden verzameld en we worden welkom geheten. De docenten lijken erg blij met de gift. De kinderen gaan hun klaslokalen in en de groep verdeeld zich over de verschillende lokalen met een paar boekjes. Het is echt geweldig om te zien hoe de kinderen er bovenop duiken en beginnen voor te lezen.
We komen aan het einde van de middag aan in Vang Vieng en proberen nog een zonsondergang mee te pikken maar het is te bewolkt. We gaan even hippiestyle wat drinken en zoeken daarna met een stel een restaurantje op. Tijdens het eten valt de eerste regen van deze reis met bakken uit de hemel

woensdagochtend gaan we een tourtje maken om wat moois te zien in Vang Vieng. Op het terrein van Vang Vieng resort ligt een grot en is er een watertje waarin je kunt zwemmen als je een beetje tegen kou kunt. Je kunt hier een stukje een grot in zwemmen. Iedereen kijkt geintresseerd toe maar niemand gaat er werkelijk in. Na een koffie komen de bootjes ons ophalen. In 2 zitters scheuren we de rivier omhoog. Een half uur genieten van het karstgebergte om ons heen. We stappen uit bij een Ecofarm waar we lunchen en even gaan kijken in hun tuin. Een snelle manier om veel locale vruchten en planten te zien groeien die wij niet kennen. De schapenkaas op de ecofarm is erg lekker!
Na de lunch rijden we naar het hotel om de bagage en een paar mensen op te pikken en dan gaan we richting de hoofdstad.
Onderweg stoppen we nog even in het dorpje waar honderden stalletjes met gdroogde vis zijn en tegen de avond komen we aan in Vientiane. We zitten in een mooi en nieuw hotel.
Wanneer ik met de groep richting de Mekong wandel om daar lekker te gaan eten blijken ALLE restaurantjes verdwenen. Zat ik in 2008 nog op 1 van de honderden klapstoeltjes onder de blote hemel en viel ik afgelopen april van mijn geloof toen de oever in 1 keer vol stond met loungevlonders met rieten daken, muziek en ventilatoren.....nu kijk ik vol ongeloof naar een kilometers lange schutting.
We lopen een eind naar links en daar zie ik een paar doorzetters die de plastic klaptafeltjes weer hebben opgezet en weer een restaurantje zijn begonnen. We zitten letterlijk midden op een bouwplaats. Zo te zien zijn ze een kade aan het maken en een wandelboulevard of extra weg aan het aanleggen.
 
Donderdag is de dag vrij te besteden in Vientiane. Ik zit de hele ochtend achter het internet om het Laos draaiboek bij te werken en ga er dan even uit voor een heerlijke lunch. Een spinazie quiche en een lemonjuice. 3 keer duurder dan een gemiddelde avondmaaltijd maar de moeite waard!. Ik ga nog even opzoek naar een boedhabeeldje maar kan er geen vinden. Daarna ga ik weer onder de airco liggen en vul ik de middag met het voorbereiden van mijn Cuba reis.
's avonds heb ik een "date". Ik ken via de website www.aroundtheglobe.nl Sander alias Laosfan al een tijdje maar heb hem nog nooit ontmoet. Het toeval wil dat hij aankomt op de enige dag dat ik in Vientiane ben!!! We hebben dus afgesproken en het was super grappig om nu eindelijk eens een gezicht te zien bij een naam die je al zo lang kent. We hebben een klaptafeltje gezocht aan de mekong en het gehad over reizen, laos, handel en politiek. Een erg leuke avond!

Vrijdag gaat de wekker voor de zoveelste keer om 5.30. Vandaag hebben we een lange rit voor de boeg naar Savanakhet. De hoogtepunten zijn de zeer basic wc stop en de lunchstop op een redelijk deprimerend busstation.
Aan het einde van de middag stoppen we bij Wat Ing Hang. Een belangrijke stuppe met tempel. De dames moeten allemaal een sarong om en Aloon geeft ons binnen uitleg. Bij een non of monnik kan je geluk en sterkte krijgen in de vorm van een touwtje om je pols.
Naast de ticketoffice is een puppie. Een zogenaamde vlooienbunker zoals iemand in de groep hem liefkozend noemt. Ik moet de groep (en mezelf) vermanend toespreken en zeggen dat de puppie niet mee mag in de bagage.
Na aankomst in het hotel scheur ik achterop een brommer het hele stadje door opzoek naar een boedhabeeldje (kadotje voor een jarige in de groep) zonder resultaat. De volgende dag krijg ik te horen van Aloon dat het illegaal is in Laos om boedhabeeldjes te verkopen....dat had ie me ook wel even kunnen zeggen voordat ie voor mij een brommerjongen regelde die met mij op pad moest voor een beeldje....

Zaterdag rijden we verder naar het zuiden. In de ochtend is het vooral kilometers vreten. We hebben Koffie in Pakse bij Delta Koffie. Hier ben ik in 2008 geweest en heb toen 160 schoolboeken gekocht voor 1 van hun schooltjes. We geven aan Siriporn de tweede doos met Big Brother Mouse leesboeken om een bibliotheekje in 1 van de 3 schooltjes mee te starten (in 2008 heb ik ook al zo'n doos naar ze gebracht). Ze waren er erg blij mee.
We rijden een stukje door. We gaan Wat Pou bezoeken en moeten daarvoor de Mekong oversteken. Dat gaat niet met de grote bus dus gaan we verder in Sawngtaews (pickups met 2 bankjes). De ferry opzichzelf is al een belevenis aangezien die in nederland niet meer in de buurt van water had mogen komen van veiligheids mensen. Voor Wat Pou verspreiden we even over diverse kleine restaurantjes voor de lunch en daarna gaat de groep de pre-Khmer tempelruine bekijken. Ik blijf in het restaurantje omdat ik nog wat te doen heb. Ook hier zit een schattige puppie du ik vermaak me wel.
Wanneer we weer terug op de ferry zitten zet het donker al in en dan moeten we nog een paar uur rijden voordat we op Khong eiland zijn. We jakkeren flink door om de laatste ferry te halen wat net lukt.

zondagochtend de zon nog net zien opkomen en daarna lekker aan de mekong aan het draaiboek gewerkt. In de middag had ik een excursie in elkaar geknutseld naar de grootste waterval en de dolfijnen. De waterval was indrukwekkender dan ooit. Voor mij dan omdat ik weet hoe hij er uit zien in het droge seizoen. En dan is ie al indrukwekkend. De val was kleiner omdat het water minstens 30 meter hoger stond.
Bij de dolfijnen is het altijd wel wat gedoe als het gaat om onderhandelen over de prijs maar nu was het helemaal raak. We waren iets overeengekomen en nadat ik bij iedereen het geld geint had moest er nog $6 bij.
De wisselkoers was spontaan veranderd. Na dat gedoe kwamen ze ook nog eens een keer aanzetten met een $1 extra voor Cambodja.
We begrepen er geen fluit meer van. Halverwege de boottocht werd het duidelijk. Ze voeren in 1 keer door naar Cambodja waar we uit de boot moesten en op de oever plaats moesten nemen op plastic stoeltjes om van daar uit de dolfijnen te zien.
Wat blijkt nu...wanneer het water hoog staat verhuizen de dolfijnen van de Laos kant naar de Cambodja kant. In Cambodja zijn er regels ter bescherming van de dolfijnen dus mogen de bootjes niet in het water bij ze komen. Die $1 moest betaald worden omdat we zonder visum of paspoortcontrolle in Cambodia waren OF omdat de dolfijnen beschermd moesten worden (het zal altijd een raadsel blijven)
Tijdens de zonsondergang zitten we op de ferry terug naar het eiland. 's avonds gaat een groot deel aan de gestoomde mekongvis in bananenblad al moeten we binnen zitten omdat er een ware kleine vliegjes plaag heerst rond de lampen buiten.

 vorige verslag

 volgende verslag

 

Slideshow

kaartje