welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Opmerking voor de lezers

Hallo groepsreiziger. Gefeliciteerd. Je hebt met Googelen mijn site gevonden!
Je bent van harte welkom om hier te lezen maar
ik wil even uitleggen dat ik naast reisbegeleider ook gewoon een mens ben. Als privépersoon houd ik al jaren familie en vrienden via deze site op de hoogte van wat ik mee maak.  Dit zijn dus verslagen van mijn persoonlijke belevenissen en ervaringen. Die kunnen anders zijn dan die van de reiziger. Ik praat in mijn verslagen over niemand uit de groep, niet over de locale organisatie en niet over de Nederlandse. Maar wel over hoe ik dingen beleef. Ik zou graag de vrijheid houden om daar vrij in mijn privé blog over te schrijven.

Groep 2, week 1

Ik zal eerst even beginnen met een mededeling:
Helaas voel ik me genoodzaakt mijn verhalen anders aan te gaan pakken. De mensen die in mijn groepen zitten krijgen een paar dagen van te voren te horen wie hun reisbegeleider is. Nu blijkt dat een deel dan gaat zitten googelen en sommige dit zelfs vrij ver door voeren. Deze mensen komen dus met een voorkennis over mij maar ook over de reis en eventuele perikelen die ik achter de schermen heb naar hun vakantie bestemming toe.
Kort gezegd: Daar baal ik flink van!
Niet dat mensen niet mijn verhalen mogen lezen natuurlijk maar ik word niet graag op de eerste dag dat ik iemand ontmoet geconfronteerd met het feit dat ze mijn medische verleden kennen (en daarvoor moet je flink googelen!).
Ik ben sowieso al nauwelijks vrij om te praten. Ik kan niets zeggen over de mensen in de groep. Ik kan niets zeggen over de problemen waar ik tegen op loop want anders weet een volgende groep dat al en gaat op dag 1 al vragen of iets op dag 20 wel door gaat. Ik kan niet mopperen over de locale organisatie of over de nederlandse organisatie want hun klanten lezen het ook. Maar ook als ik leuke dingen omschrijf kom ik in de problemen. Zo kreeg ik de vraag wanneer die BBQ nu was. Welke bbq??? ik wist van niets. Maar ja.....de vorige groep heeft dus wel een bbq gehad en nu was er dus iemand teleurgesteld want die hadden uitgekeken naar een bbq. Die mensen weten dan niet dat we in een ander hotel zitten en dat een bbq bij 10 graden met een windje eigenlijk helemaal niet zo leuk is.

Kortom....waar moet ik het nog over hebben? De route heb ik in de vorige verslagen omschreven dus die is wel bekend. Vanaf nu zullen de berichten een stuk droger en saaier worden. Mijn excuses daarvoor.
De leuke verhalen komen wel weer als ik prive op reis ben.

GROEP 2 , WEEK 1
Op dinsdagochtend sta ik superbrak op. Die darmen zitten me echt erg dwars. Ik zit om 7.00 in de taxi naar het vliegveld om de volgende groep op te halen. Die zijn vrij laat omdat er een systeem van de paspoorten stuk was ofzo. We gaan naar het hotel in het nieuwe deel van Quito en gelijk door naar een cafetje waar ik het welkomstpraatje houd. 's middags mogen ze zelfstandig de stad in want ik moet langs de locale agent om vanalles te regelen en ik moet dringend pillen zien te scoren om die diaree onder controle te krijgen.
Vannacht niet al te best geslapen door de dreunende discotheken en de loeiende autoalarmen.

Woensdag gaan we naar Cotapaxi. Het weer zit niet echt mee. De wandeling bij het museum gaat niet door omdat het miezert. We rijden naar het lager gelegen meer en wandelen daar om heen (de mensen die kunnen wandelen). Heel langzaam zien we toch nog een stukje van de vulkaan door de wolken schemeren. We zitten vandaag in een ander hotel dan de vorige keer. Een heel leuk oud gebouwtje. Het is oorspronkelijk een station geweest. Helaas heeft mijn kamer geen verwarming of kachel en is er hier ook geen internet. Dat laatste is met name even jammer omdat ik iemand heb bij wie de vlucht niet klopt en ik nu moet wachten tot zaterdag voordat ik kan mailen en het antwoord dan pas donderdag weer kan lezen (en zo ben je dan 10 dagen verder).

Donderdag voegt chauffeur Marco zich bij ons met een jodelend kuthumeur. De groep merkt het niet maar ik wel. Later komt de aap uit de mouw. Meneer is ergens erg ontevreden over en dat is mijn schuld. ( ik kan jullie vertellen dat geld meer kapot maakt dan je lief is en dat ik er helemaal geen fluit aan kan doen dat ie ontevreden is). Dit is echter wel balen. Hielp hij me tijdens de eerste reis vol enthousiasme...nu praat ie amper met me.
De groep heeft mazzel want de dierenmarkten zijn er weer. We gaan in de ochtend namelijk naar Saquislil en daarna naar Quilotoa. We stoppen weer bij een plaggenhut waar ze deze keer in 1 keer een flinke som geld wensen. Bij het meer blijkt helemaal niemand van de groep interesse te hebben in wat voor wandeling dan ook een dat draagt niet bij aan het humeur van Marco die me toch al vanaf dag 1 probeert te overtuigen dat hij Quilotoa helemaal niet hoeft te rijden van zijn baas (onzin, hij heeft geen zin in de zware rit van 7 uur...wat ik ook wel weer snap maar toch).
Nee, vandaag is niet tof! Maar mijn pilletjes voor de darmen werken wel dus ik voel me in iedergeval wel een stuk beter. In de groep hebben de afgelopen dagen al verschillende mensen zich niet tof gevoeld maar gelukkig trekt iederen vrij snel weer bij (hoogte en vermoeidheid)
's avonds hebben we bij het eten een schattige zelfgemaakte taart voor de jarige in de groep.

Vrijdag rijden we via de evenaar naar Otavalo. Op het moment dat we de pick-nick spullen inpakken begint het te spetteren dus daar hadden we net mazzel!
In Otavalo vertel ik hoe lekker ik de kip met chocolade vond en tot hilariteit van het restaurant hebben 11 mensen het besteld voor die avond :-)

Zaterdagochtend ben ik druk met mailen, scannen en printen. Ik bel Jeroen en probeer mijn moeder te bellen maar dat lukt niet. Die kwakkelt met haar gezondheid en daar maak ik me zorgen om. En Jeroen mag gaan uitzoeken of onze vakantie nog wel door kan gaan nu Ryanair besloten heeft 1 van de vluchten te cancelen.
Om 13.00 staat Ria klaar om met mij dekens te gaan kopen voor hun nieuwe vrouwenopvanghuis. Mascotte Nicolaas geeft $300 uit aan 20 dekens en 10 matten om op te slapen.
Ik ben net op tijd terug om met de groep mee te gaan naar Parque Condor. Normaal hoef ik niet mee en kunnen ze een nederlandse rondleiding krijgen maar Joep is in Nederland dus ga ik toch maar mee om iets te vertellen. De show is weer mooi en de condors laten zichzelf ook goed bekijken.
's avonds gaan we ergens eten en worden we echt tenenkrommend lang lastiggevallen door een life-orkestje die hetzelfde nummer 5 keer heel hard en heel lang herhaald. Uiteindelijk moet ik ze wel vragen om op te houden (wat ik heel genant vind om te doen)

Zondag ga ik met een deel van de groep naar het Quicocha meer. Het weer is top. we zien alle vulkanen liggen. We wandelen met de gidsen van Moraspungo naar hun dorpje. Daar lopen we tegen de taxi op van de mensen die wel naar het dorpje wilde maar niet konden lopen. De demonstraties waren weer leuk. Het project krijgt steeds beter door hoe ze het moeten doen. Daarna nog even naar casa de musica en op tijd terug in het hotel

 vorig verslag

 volgende verslag

Slideshow

kaartje