welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Rellen

0-6-2013, Rio de Janeiro

Tijdens het ontbijt zingen we Jessica toe die vandaag 30 wordt. Het hoofddoel van deze ochtend is het Copacabana strand. Ons hotel ligt in de wijk Lapa. Op weg naar de metro komen we praktisch langs de beroemde trappen van kunstenaar Selarón. De trap is bedekt met tegeltjes van over de hele wereld. De kunstenaar zelf was hier dagelijks te vinden terwijl hij bezig was met uitbreidingen. Helaas heeft hij afgelopen februari zelfmoord gepleegd. Er zal geen tegel meer bij komen.
Er zijn verhoudingsgewijs veel tegeltjes uit Nederland. Wanneer je goed kijkt kom je er meer en meer tegen.

Vanwege de demonstraties* pakken we niet het meest dichtbij gelegen metrostation maar de volgende halte. En dan staan we op het beroemde strand Copacabana. Zacht wit zand en groene heuvels. Het water is knap koud dus we komen niet verder dan pootje baden.
En dan gaan we mooie mensen zoeken.......en dat kost nog best wat moeite.
Er is wel veel te zien op het strand. Er wordt veel gesport door types die al jaren aan de halters hangen en types die het waarschijnlijk voor de eerste keer doen. Op de stranden staan ook overal palen waar je een net tussen kan hangen voor het (voet)volleyballen.En dat doen dus nogal veel mensen.

's middags gaan we op een Favelatour. Een Favela is een "sloppenwijk". De mensen die in de jaren '60 van het platteland naar de stad trokken om oa in de bouw te werken bouwde hun huisjes tegen de heuvels van Rio aan, Solide huizen want de meesten hadden verstand van bouwen.  In de loop der jaren zijn op al de huizen meerder verdiepingen gebouwd.
Eerst bezoeken we Favela Rocinha die tegen de heuvels op geplakt lijkt. Bizar is de overgang tussen de normale, zelfs luxe woonwijk en de favela. Naast een dure Amerikaanse privé school begint direct de arme wijk. We stappen op drie plekken even uit. Vlakbij de overgang van de luxe wijk naar de arme wijk. Hier staan ook 3 kraampjes van mensen die wat proberen te verkopen aan toeristen. Ik scoor een fantastische plastic jesusbeeldje met een lampje er in. Voor de kitchkast!!! Ik gun ze de omzet hier wel.
We stoppen voor een pand en lopen door de garage van het huis naar het balkon dat erbij hoort. De uitzichten over de stad vanuit de wijk zijn fenomenaal. Maar een klein deel van de wijk kan per auto of motor bereikt worden. Het merendeel is steegjes en trappetjes.
We mogen een stukje langs de weg wandelen en zo een beetje om ons heen kijken. De kluwen elektriciteitsdraden zijn ook indrukwekkend. Niemand die hier woont betaald voor elektra of water en huur betalen ze ook niet. Ze hebben hun huizen immers zelf gebouwd....op land waarvoor ze niets betaald hebben. Ze verdienen meestal het minimumloon van $us 350 per maand maar zonder vaste lasten.
In de wijk ligt een loopbrug ontworpen door de beroemde architect Oscar Niemeyer

We rijden door naar de kleine favela Vila Canoas. Hier bezoeken we een naschoolse opvang en lopen we door de steegjes. Die zijn ongekend smal. Het zijn op sommige plekken meer tunnels. Door het opstapelen van verdiepingen komt het daglicht niet meer bij de grond. En op sommige plekken zijn de gevels gewoon tegen elkaar aan gebouwd.
Het is er wel erg schoon. Je ziet dat mensen veel zorg besteden aan hun huisje. Op veel plekken kun je bij mensen naar binnen kijken. En overal staat een tv aan.
Wanneer we de laatste trap op lopen staan we plots aan een grotere straat waar aan de overkant luxe vila's staan. 

's avonds gaan we eten in de wijk Lapa. Het is druk op straat. Ook vanavond zullen er demonstraties zijn en veel mensen zijn daar lopend naar toe onderweg.
Na het eten loop ik met een paar mensen richting hotel. Jeroen blijft met een groep nog zitten.
Ik lig op de kamer te lezen terwijl ik op de achtergrond de helikopters en de sirenes van de politie hoor. Steeds meer helikopters en steeds lager en dichterbij.
Ik schrik als ik een grote hoeveelheid galopperende paarden hoor. In volle galop trekken 40/50 bereden politie agenten onder mijn raam door. Gevolgd door bussen met ME en een waterkanon. De hele wijk joelt ze uit. Als één stem komt het boe geroep uit de winkels en de restaurants van de mensen die gewoon hun normale ding aan het doen zijn. Ik sms naar Jeroen dat het wat onrustig is in ons straatje. De luiken worden gesloten. De supermarkt en de restaurants sluiten hun deuren.
In de straat waar Jeroen zit te eten horen ze de traangaskogels afgeschoten worden en zien ze de demonstranten langs rennen. Tijd om de rekening te vragen.....

 

* Een paar dagen voor wij in Rio aankwamen ontstonden er grote demonstraties in Brazilië. Aanleiding was een verhoging van de openbaarvervoerprijzen. Kaartjes gingen twee keer zo duur worden waardoor, met name de arme, bevolking in 1 keer vervoer naar hun werk niet meer konden betalen. Uiteindelijk mondde het uit in grootschalig demonstraties tegen geld verslindende project als de Confederations Cup, WK voetbal en de Olympische spelen. Dit terwijl de kwaliteit voor zorg en scholing achteruit gaat in een land waarin de economie groeit.
De vredige demonstraties liepen af en toe uit op rellen.

vorig verslag

 volgende verslag

Slideshow

kaartje