welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

De transsib

5-5-2004 tot 10-5-2004  Moskou tot Mongolie

Geschreven door Jeroen
Dat het een bijzondere reis gaat worden blijkt als we aankomen op het station. Het is al druk. En niet alleen druk maar moet je al die bagage eens zien!!! Waar moet dat in vredesnaam allemaal naar toe?!? Het parron waar onze trein vermoedelijk komt is volgebouwd met grote tassen met handelswaar. Als de trein binnen komt rijden rent iedereen als een gek naar de trein. De russische politie schopt hier en daar wat tassen omver. Wijen een Zwitsers en  een Nederlands stel (die we op het station hebben ontmoet), slaan het met enige verbijstering gade. Al vermaken wij ons er wel mee.

Als we de trein binnenkomen word er druk onderhandeld over de opslag ruimte. Wij worden ingedeeld met Saskia en Maurits en verderop zitten nog 4 nederlanders en naast ons Valentin en Caroline ( het Zwitserse stel). Tussen de stations in is het erg gezellig met al onze wagonbewoners en we leren een paar woordjes mongools.

Het is verbazend om te zien hoe alle bagage word opgeborgen. Het blijkt allemaal handel te zijn. oke, ik ga proberen uit te leggen hoe ik denk dat het werkt:
De trein zit vol met mongoolse handelaren. De trein is afgeladen met schoenen, leren jassen, tassen, wc-brillen, lampen, broeken, truien, rollen behang en potten en emmertjes met.....??? Als we een station naderen dan stijgt de spanning en maakt idereen zich klaar om in 20 minuten zoveel mogelijk te verkopen. Op het station word de trein bestormt door Russen. In razend tempo wordt verkocht maar ook weer ingekocht (?). Er wordt geduwd en getrokken. Alle ingekochte handelswaar ligt weer in de trein en we vertrekken weer. Tijdens deze complete chaos op het station kunnen wij (af en toe) iets te eten of drinken kopen. 
 

 

 

geschreven door Rudi
De trein is dus eigenlijk een warenhuis op wielen. Er zitten maar heel weinig mensen in de trein die van A naar B willen. Doordat iedereen bijna permanent in de trein woont worden er ook hele alledaagse dingen gedaan als haar knippen. Jeroens tondeuse is dus ook een hele dag uitgeleend en daarna liepen er heel veel mongolen met een coupe Jeroen.

Het landschap waar we doorheen rijden is een combi van de veluwe en de loosdrechtse en vinkeveenseplassen maar dan een paar duizend keer groter. Het is hier vroeg in de lente, er is nog geen blad aan de bomen en op sommige plekken liggen nog plukjes sneeuw. De derde avond sneeuwde het zelfs en de volgende ochtend reden we door een prachtig wit landschap. Na ruim 2 dagen complete vlakte begint het nu heuvelachtig te worden. De kleine houten huisjes die hier overal staan zien eruit alsof ze in elkaar zijn gezet door een kinder-zomer-bouwkamp en zijn vaak vrolijk beschilderd met blauw, groen en geel. De vierde nacht zetten we de wekker om de volgende ochtend het baikal meer niet te missen. Die nacht was er een winnend dames judoteam in de coupe naast ons gekomen en die hadden een feestje. De nacht was dus errug kort maar het was absoluut de moeite waard! Het is hier bergachtog met besneeuwde toppen. Het eerste deel van het meer was ontdooid maar hoe langer we er langs reden (ruim 2 uur) hoe dichter bevroren en witter het werd. Op het ijs zaten mannen te wakvissen.

 Een paar uur later komen we in de buurt van de grens. Alle controlles hebben bij elkaar 6 uur geduurd. Bij het rusland deel mochten we er wel een uurtje uit en konden we eindelijk een stalletje vinden met vleesspiezen. We hadden er al veel over gehoord maar waren ze nog niet tegen gekomen. Sowieso viel het tegen met wat er te krijgen was op de stations. Zeker de helft had helemaal niets. Ook niet van die omatjes met broodjes en vis zoals we veel hadden gelezen ( maar 1 keer gezien). Gelukkig hadden we zelf veel bij ons en was de restauratie wagen goed voorzien van voorraad.
Na het luchten moesten we weer de trein in en alle coupes werden letterlijk binnestebuiten gekeerd en de buren waren het haasje. Normaal duurt deze stop 5.5 uur maar deze keer wel ruim een uur langer omdat niet alle handelaren hun waar goed hadden verstopt.

Morgen ochtend komen we aan in Ulaan Bator (mongolie).........spannend!!!!!

 vorig verslag

 volgend verslag

 

Slideshow

kaartje