welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Staatloterij

Pai, 18-8-2004

Van een Thaise trekking word je niet veel rijker. Tenminste geen geld, wel een hele ervaring rijker en wat spierpijn en schrammen. Dat leek ons wel wat dus vol goede moed naar het verzamel punt. Daar staat onze gids, Mister Noom, al op ons te wachten.
Samen met een pas getrouwd Israelisch stel, Aviram en Avigail, gaan we vandaag op pad. Het eerst half uurtje doen we met de locale bus die ons afzet bij een pad naar een Lisu dorp. Bij dit bergvolk dragen de vrouwen veelkleurige tunieken en zwarte tulbanden en de mannen dragen een "baggie" blauwe of groene broek met smalle pijpen. Mr Noom verteld ons veel over het leven van de Lisu en wijst ons iedere plant aan en geeft uitleg. We wandelen over de paden door de akkers naar onze eerste pauze plek boven op de heuvel. In een soort bamboobushokje eten we bananen en drinken we (veel) water. we lopen een veld in waarin wat Lisu mannen en vrouwen de mais staan te oogsten. Aan de boom hangt een zwarte zak met een slapend kind erin en zit er een aangelijnd babywildzwijn die ze laatst gevangen hebben en nu vetmesten. Ook loopt er een kalf bij ze waarvan de moeder in een ravijn is gestort en die ze nu tig keer per dag moeten voeden.

 

Vanaf daar lopen we dwars door de rijst velden. Door het regenseizoen is het spekglad en lang niet altijd even grappig op de steile stukken. Terwijl je onderuit glibberd word je ook nog eens geacht de rijstplantjes overeind te laten staan. Ondertussen worden we op de voet gevolgd door een gevlekte hond. Een mooie aanleiding tot wat les in het Thais. een hond is een "ma" en zo heet die dus vanaf dit moment.

Na de velden en het oversteken van wat stroompjes gaan we een stuk de jungle in. Hier moet Noom het pad nog regelmatig vrij kappen en struinen we door de dichte begroeing. Noom laat zien van welke boom de rode verfstof word gemaakt.
We hebben weer een stop met ananas en op verzoek van Aviram wordt er ook nog een stuk suikerriet voor ons geschild. Het is wel erg leuk om de dingen te eten die om je heen groeien.
Na weer een pittig stuk klimmen en glijden komen we aan bij de plek waar we gaan lunchen. De dames die in het veld werken schuiven met hun mais kolven een stukje voor ons op. Aviram en Avigail hebben hub eigen pannen en borden bij zich en er word voor hun koosjer gekookt. Noom maakt van een stuk, net gekapt, bamboo eetstokjes en lepes en gooit nog wat mais op het vuur. Dit is de mais die popt dus je hebt popcorn op de kolf. De dames gaan weer aan het werk en de man blijft bij het kind. Onze hond heeft ons nu toch al zeker 4 uur gevolgd en besluit maar eens om te keren.

Dit is een "Bever" moment dus we halen de vlag uit de tas en maken hem vast aan ons "restaurant" om er een foto van te maken. Na de lunch gaan we het bamboo bos in en moeste we weer heel wat stroompjes oversteken. En het lukte niet altijd om droog te blijven. Voor wat extra grip kregen we een bamboowandelstok die op de stijle gladde heuvels erg nuttig was. Toch glijden we allemaal een paar keer stevig onderuit. nou ja, allemaal... mr Noom en Mr tim ( de kok) natuurlijk niet! Dan is er een asfalt weg en zijn we bij een Lahu dorp. Door missionarissen is dit dorp bekeerd tot het christendom en staat er nu, tussen de gammele bamboohutjes, een joekel van een bakstenen kerk.
Onder de hutten hangen de bossen knoflook ( heel veel bossen knoflook) die na de rijstoogst de grond in moeten. Het is stil in het Lahu dorp. De meeste mensen zij aan het werk op de velden. In dit dorp worden wel vrij veel varkens gehouden waaronder 1 hele luie. Voor Aviram en Avigail is dit de eerste keer in hun leven dat ze een varken zien. In Israel is het fokken van varkens verboden.

Mr Noom weet ook hier weer veel te vertellen. Hij is zelf ook christen geworden. Hij is een Karen en zijn dorp heeft een school gekregen van de missionarissen waar de helft van de lessen uit bijbelstudie bestonden. Je moest eerst Christen worden voordat je naar school mocht. Later heeft hij jaren lesgegeven in Thai aan deze school totdat er geen geld meer was voor leraren. Als je de twee daagse trekking doet overnacht je in zijn dorp.

 

Op weg naar de waterval begint het te regenen. Gelukkig niet zo heel lang en heel hard maar net genoeg om nat te worden. Nu werd het wandelen dus echt glibberen en de lol is er zo af en toe wel vanaf. Spieren zijn verrekt, knieen zijn dik en de, zeer nodige, concentratie is sterk verminderd. Als Noom geen geschikt pad weet te vinden om de waterval te bereiken zijn we het dan ook allemaal snel eens. Laat Maar!!!!
Vanaf dat moment wordt de wandeling weer makkelijker en lopen we uiteindelijk opgewekt kletsend de wachtende pick-up truck tegemoet. Nog even een leuke groepsfoto en dan richting douche....!
We hebben er 9 uur opzitten en hebben niet veel puf meer maar wel een hele geweldige dag gehad.

tip
Mr Noom is een leuke en goede gids
Zijn kantoortje zit vlak naast het bioscoopje "movie house"

 vorig verslag

 volgende verslag

Slideshow

kaartje