welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Olifanten en Tijgers

Kanchanaburi, 5+6-8-2004

We zijn weer helemaal uitgerust en ontspannen als we 's ochtends klaar staan bij mijn hotel. Met een mini busje worden we opgehaald en rijden we richting Kanchanaburi. Kanchanaburi is een stadje en een provincie. In de provincie ligt de Birma spoorweg (death-railway) en in de stad ligt "the bridge over the river kwai".
Deze spoorlijn en brug zijn in de tweede wereldoorlog aangelegd door gevangen onder leiding van de japanners. Voor mij is deze plek een vreemde ervaring. De eerste man van mijn oma, dus de vader van mijn tantes, heeft hier als gevangene gewerkt. Ironisch genoeg heeft hij dat wel overleefd maar is hij vermoord toen hij op weg was naar huis, vlak na de oorlog. Ik heb hem natuurlijk nooit gekend en ook geen enkele bloedband met hem, Maar mijn oma en tantes natuurlijk wel waardoor het voor mij wel voelt als een stuk familie geschiedenis.

In de stad bezoeken we de begraafplaats van de militairen. Er liggen heel veel nederlanders. Dat vergeten we vaak in europa. 
We rijden wat verder de stad in en gaan op een bamboo raft de "river Kwai" af, met de brug op de achtergrond. De mensen die de tweedaagse toer hebben (wij dus) worden in een laadbak van een pickup gezet ( met bankjes). Het is een stukje rijden naar Erawan national park dus onderweg hebben we een lunch stop bij een klein hutje aan het water. Het Erawan park is een van de mooiste van Thailand ( zegt men). Wij wandelen de meest voor de handliggende route dus wilde olifanten zullen we niet tegenkomen. Bij de waterval met de 7 verdiepingen kan je zwemmen. Je moet dan wel de vissen op de koop toe nemen die aan je voeten knabbelen. Als je niet oplet gaan de aapjes er met je spullen vandoor dus er moet altijd iemand bij blijven. De waterval is overigens prachtig en we zien een paar mooie vogeltjes. We lopen wat bij de waterval weg en gaan liggen op de bamboo bankjes/bedden. Met de verrekijker in de hand kunnen we de apen famillie aan de ander kant van het water bestuderen. Gaaf!

Als we op het punt staan om in de pickup te stappen breekt er een stort bui los. De kap over onze zitplek is alles behalve waterdicht dus we komen behoorlijk nat aan bij onze slaapplek voor vannacht. We zitten midden in de jungle aan een meertje. We mogen kiezen tussen een boomhut of een drijvende hut. Aangezien de trap naar de boomhut door de regen wel erg glad is gaan we voor de drijfende hut. We hebben een matras op de grond, halve muren en raamopeningen met takjes als tralies. Eerst maar eens een paar lappen ophangen als gordijnen.

's avonds loopt de chocolade bruine kitten achter ons aan. Vanaf het moment dat hij me zag is hij op schoot gesprongen om me niet meer uit het oog te verliezen. We vinden dat hij bij ons mag slapen als hij zich gedraagt. Hij loopt spinnend van plezier over ons heen te wandelen om in mijn nek in slaap te vallen. Gedurende de nacht blijft ie bij ons om iedere keer als iemand zich omdraaid met veel gespin een nieuw plekje te zoeken. Mijn oor word zelfs een keer gewassen. Ik lig de halve nacht wakker door alle geluiden .Op en gegeven moment is er wel erg veel gerommel en ook poes is geintresseerd. Ik til het muggennet op en hij stormt eruit en verjaagd de enorme kakkerlak en komt spinnend weer terug. Hij is onze held!!

Het heeft de hele nacht geregend maar tegen de ochtend houdt dat gelukkig op. We staan met ons verrekijkertje op de loopplank en proberen een grote blauwe kingfisher te volgen. Na het ontbijt roeien we het meer over waar de pickup ons weer op staat te wachten. Op naar het hoogte punt van de dag. Het olifanten kamp. Een olifant aanraken stond erg hoog op mijn wensen lijst. We hebben alle tijd om ze te betasten en mogen ze bananen voeren. De huid van de slurf voelt heel appart aan. En dan gaan we een ritje maken over een stuk spoorlijn en een steile helling af een rivierbedding in. Onderweg laten ze zien hoe de olifanten onkruid wieden( boompjes) en vruchten plukken. Een uur later zijn we weer in het kamp. Jeroen krijgt daar een jong civetkatje in zijn armen geduwd die gelijk zijn oor gaat likken.
De geplande treinrit over de "doden spoorbaan" gaat niet door omdat de trein gister ontspoort is...?? We lopen dus over de rails naar het stationnetje waar een oude locomotief staat en een mooie waterval is.

Tijdens de lunch word voorgesteld om 's middags dan maar naar de tijger monnik te gaan. En dat was het tweede hoogte punt van de dag. We komen aan bij een poort rond een groot safari-achtig terrein. De " rendieren" staan al bij het hek en likken Jeroen eens lekker af. Op het terrein lopen allerlei hert-achtige, wilde zwijnen, waterbuffel, pony's en heel veel pauwen met jongen. Helemaal achterin zijn kooien waar de tijgers zitten. Als we aankomen worden ze flink gewassen met heel veel shampoo. Hierna gaan ze aan de ketting aan een boom. Ze zijn erg speels en proberen elkaar te vangen en de monnik te besluipen. Met zo'n zelfde wiebelkont als onze kat thuis dan heeft. We mogen 1 voor 1 de tijger aaien die een plasticfles krijgt om mee te spelen ( ter afleiding). De monnik staat verderop met een tijgertje van 4 dagen oud. Hij heeft zijn ogen nog dicht en schreeuwd de longen uit zijn lijf om zijn moeder. Vanaf de eerste dag worden ze al af en toe weggehaald bij de moeder zodat die daaraan kan wennen. Het aaien van een tijger is absoluut bijzonder maar om zo'n kleintje aan je voeten te hebben liggen ga je echt nooit meer meemaken.

We rijden terug naar Kanchanaburi stad waar we het museum over de tweede wereldoorlog en de birma spoorweg bekijken. Het is voor ons vreemd om foto's te zien van grote blanke mannen, als slaven aan het werk, zover weg van hun huis. De japanners waren zeer wrede heersers. Wij krijgen in europa alleen de geschiedenis van de duitsers mee maar de rol van de jappanners in de tweede wereldoorlog was niet mis. En zeker als je famillie geschiedenis hebt liggen is het museum aangrijpend.

 vorig verslag

 volgende verslag

Slideshow

kaartje