welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

The Killing fields

Phnom Penh, 21-7-2004

Gister hebben we ons georienteerd in weer een nieuw land. Eerst maar eens verhuisd naar een iets rustiger Guesthouse dat geen Happy pizza's (wiet) op het menu heeft staan. We hebben in ons hele leven nog nooit zoveel wiet en wiet-eten aangeboden gekregen! We lachen ze eens hartelijk toe en vertellen dat we uit Nederland komen dus dat we de beste wiet thuis kunnen krijgen. ( Niet dat we dat ooit doen want dat krijg je van legalisatie, het is geen uitdaging meer).

We moeten naar de bank om dollars in te slaan. Cambodja heeft (nog) geen geldautomaten dus je hebt 2 opties. Contanten opnemen met je creditcard of travellers cheque's inleveren. We kiezen voor het eerste omdat we een bank weten die geen kosten berekend en we hebben veel nodig. De eerst komende 7 dagen komen we niet meer in de buurt van een bank. Riel ( de Cambodjaanse munteenheid) kan je overigens niet krijgen. Je mag wel dollars wisselen voor Riel (?). In principe maakt het weinig uit want alles is dubbel geprijsd tegen de juiste wisselkoers en je krijgt vaak een mix van dollars en riel terug als wisselgeld.
Na de bank lopen we richting "Wat Phnom" ("wat" betekent tempel). Rond de tempel, die op een heuvel ligt, lopen aapjes en er is een olifant waar je een ritje op kan maken. Omdat de standaard middag stortregen er aankomt mag de olifant douchen en naar huis. Een heel apart gezicht om een olifant door de straten te zien lopen.

Na het schuilen voor de bui laten we ons masseren. Bij Seeing Hands word je gemasseerd door blinden die op die manier in hun bestaan voorzien. Na de massage in China was ik wat huiverig maar dit was geweldig ontspannend.

Vandaag stonden de Killing Fields en het genocide museum op ons programma. Geen vrolijke dag dus. Ik heb lang zitten denken hoe ik deze dag moet omschrijven en ik kom er niet uit. Wat nu volgt is dus een mislukte poging om de sfeer weer te geven maar hopelijk geeft het een beetje een beeld.

We gaan eerst naar het museum dat gevestigd is in de gevangenis waar de gruwelijkste wreedheden hebben plaatsgevonden. Het gebouw was voor die tijd een school en ziet er rustig en vredig uit. We bekijken de film die het verhaal verteld over het leven van een aantal van de mensen die onder het regime van Pol Pot deze gevangenis niet overleefd hebben. Ze laten zien welke martelingen men onderging en hoe alle gezinnen in heel Cambodja bewust uit elkaar gehaald werden. De hele bevolking moest er aan geloven. Pol Pot's regime wilde de individualiteit de kop indrukken en een grote massa arbeiders creeren voor zijn doel om zo snel mogelijk het best functionerende communistische land van de wereld te worden.
In het museum vind je in de kamers de bedden waarop de martelingen plaats vonden. De foto's van de lichamen die er gevonden zijn. In het volgende gebouw hangen de duizenden foto's van alle gevangenen die omgebracht zijn. Nog geen tiental heeft het overleefd. In het derde gebouw hangen schilderijen van de gruwelijkheden zoals het uittrekken van vingernagels en het tegen een boom doodslaan van baby's voor de ogen van hun moeders. Hier liggen ook de stapels kleding en een berg schedels. Van een museum als dit word je stil... HEEL stil.

Met de motor worden we naar de Killing Fields gebracht. Een rit van zo'n drie kwartier over een zeer hobelige zand weg met gaten en plassen ( een normale weg in Cambodja dus). Hier zien we een stukje van het leven op het platteland. Grote delen van het land worden niet bewerkt. Hoogstwaarschijnlijk door de aanwezigheid van landmijnen. Het vee loopt op straat en 8 jarige rijden op motoren. We zien zelfs een hondenkar!

De Killing Fields is zo veel meer dan een grasveld met kuilen. Na het zien van de film weet je hoe het er hier aan toe ging. Hoe mensen moesten hurken naast een grote kuil waarin ze dood neer zouden vallen. En hoe andere mensen gedwongen werden om ze te doden. Er zijn zoveel kuilen dat er nauwelijks aarde over is op "normaal" niveau. Er staan borden naast de kuilen met het aantal gevonden lichamen en de bijzonderheden ( naakt, zonder hoofden..) en er liggen botten. In het midden van het terrein staat een monument met alle schedels. Het is zo hoog als een klein flatgebouw. De rest van de middag doen we niets. We hebben geen zin om iets "leuks" te gaan doen en willen alles even op ons in laten werken.

Tip
Voor de dames die achter op de motor willen:
Sport BH

 vorig verslag

 volgende verslag

Slideshow

kaartje