welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Ongelooflijke ontmoeting

Quito, 29 toten met 31 juli

Het is zo'n gek gevoel dat ik nu niet meer op pad ben met de kinders en dat Hilde dit nu doet. Maar goed, ik ga over een paar dagen naar huis en heb nog veel te doen.
De wekker gaat gewoon en ik zit weer eens ouderwets aan het ontbijt met mijn gastmoeder Maythe.
Dan de was wegbrengen en naar kantoor. Hier heb ik een afspraak om mijn reis na te bespreken, moet ik mijn bonnetjes inleveren en formulieren invullen. Dan moet ik de rest overdragen aan Hilde. Ondertussen komen nog 2 van mijn kids langs op kantoor omdat ze nog allerlei vragen hebben over hun vrijwilligerswerk en het verzetten van vluchten.
Om 12.00 heb ik met 3 van de kids afgesproken mee te gaan naar een tattooshop voor advies. Of ik denk dat ze schoon werken enzo. Als een goede moeder geef ik ze nog adviezen over de cliche's van tattoo's. : je zit er je leven aan vast, denk er goed over na. En als belangrijkste: niet vandaag!!! je moet de jungle nog in, nog naar het strand etc. Met een verse tatoeage is dat gewoon niet slim. vies water, zon en kans op infecties.
Mijn taak als moederkloek zit er weer op hahaha.

Ik ga lunchen met Martina. Halverwege komt die stagiaire van haar werk er ook bij zitten. We zitten bij een Duits restaurant want ik moest een specialiteit proeven. Iets met pasta en veel kaas...maar dan net ietsje anders.
Wanneer we weglopen hebben ze een discussie over wat de Duitse eigenaar nu net zei. Dus ik leg het even uit en vervolgens zeg ik: "He! Jullie zijn Duitstalig en ik sta jullie hier te vertellen wat die vent net in het Duits zegt, haha!!"
Waarop de stagiaire zegt:"ja maar het dialect dat ik spreek lijkt heel erg op Nederlands dus is het niet gek dat jij Duits verstaat"
Er schiet mij een ontmoeting van een aantal jaar geleden te binnen waarbij ik er achter kwam dat er een dialect uit Zwitserland erg lijkt op Nederlands. Dus roep ik, compleet voor de lol en op de gok: "oh, dan kom je uit Wallis!"
"ja!!"zegt ie!
.....en ik kijk hem eens aan...en in slow motion valt er een kwartje bij me. Hij heeft wel wat weg van die jongen van een paar jaar geleden.
Dus waag ik het er op. "hoe heet je ook alweer?"
"Valentin"
Jajaja!!! die gozer heette ook Valentin, dit kan geen toeval zijn! Maar bij Valentin is er nog geen kwartje gevallen dus besluit ik hem compleet te overdonderen.
"hoe is het met Caroline?"
Je had zijn kop moeten zien!!!
"Transmongolie express, mei 2004???" vraag ik.
Hij valt echt om van verbazing, ziet het nu ook en we staan echt helemaal verbijsterd te zijn. Martina staat erbij en kijkt ernaar en vind dit allemaal maar Bizar!
Dat Valentin mij niet herkende is niet vreemd. Mijn haar is nu kort en bruin en ik heb een bril. Ik vertel hem dat ik zelfs foto's van hem op mijn website heb staan dus we gaan naar kantoor om die even te bekijken. Zo gek om elkaar aan de andere kant van de wereld en jaren later weer tegen te komen. Valentin gaat Caroline bellen om het bizarre verhaal te vertellen en ik bel Jeroen. Ze willen het allebei niet geloven.

Na deze actie moet ik weer gewoon aan het werk. Op kantoor nog wat tiepwerk doen, Dan langs Nicole om een tas op te halen en 1 weg te brengen, kadootjes kopen voor een paar mensen hier in Quito etc etc etc.
En zo is er een drukke dag voorbij.

Woensdag is mijn laatste volle dag in Ecuador. Ik ga op kantoor mijn geld halen en geef het gelijk weer weg. Het gaat naar het goede doel. In Moraspungo gaan ze er een toiletgebouw bij een school van bouwen. De laatste uitgave van mijn Mascotte Nicolaas.
De rest van de dag ben ik bezig met souvenirs kopen voor het thuisfront, op verschillende plekken mensen gedag zeggen en mijn tas in pakken.
Ik heb voor mijn gastmoeder een set nieuwe handdoeken gekocht waar ze erg blij mee was. En dan lig ik voor de laatste keer in mijn bedje in Quito. Heel raar.

Donderdag is dus de laatste dag in Ecuador.
Ik pak mijn tas verder in. Knuffel met hond Peter en ga lunchen met Martina.
En dan staat de taxi voor en geef ik Maythe een laatste knuffel
Ciao, Quito!!!!!

 vorig verslag

 volgende verslag

Slideshow

kaartje