welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Ciao Jeroen

Quito 5-6 t/m 9-6-2008.

Donderdagmiddag vliegen we van het Cuyabeno Reserve terug naar Quito. Iets wat we normaal niet snel zouden doen omdat er ook een goedkope optie van een bus is. Maar Jeroen is hier maar 3 weken en als we de bus hadden genomen dan hadden we het tripje naar de jungle door tijdgebrek niet kunnen doen. Jeroen vliegt namelijk morgen alweer naar huis.

Het vliegveld van Lago Agrio is klein. In de wachtruimte kijk je uit op de landingsbaan met daarachter de jungle. Net naast de landingsbaan zijn ze aan het volleyballen. Volleyballen hier in Ecuador is een hele populaire sport maar is net iets anders dan wij kennen. Ze spelen 3 tegen 3 en het net hangt op 2 meter 70!!! En dat lijkt mij voor die kleine mannetjes een flinke uitdaging. Over klein gesproken, het vliegtuigje is ook klein. 30 zitplaatsen. en we vliegen in 30 minuten naar Quito. Eerlijk is eerlijk, dat is toch wel heel veel lekkerder dan 8 uur in een slingerende en hobbelende nachtbus.

's Avonds gaan we luxe uit eten omdat het Jeroens laatste avond is. Heerlijke steak voor nog geen 8 dollar! We zijn nog eventjes in de war want er zit een saladebar bij en het blijkt dat het de bedoeling is dat je de salade voor de hoofdmaaltijd op6et. Dus het duurde nogal even voor ons eten kwam omdat we ons salade bordje dus nog niet leeg hadden.

Vrijdagochtend pakt Jeroen zijn tas en gaan we nog even een bosje bloemen kopen voor Maythe. Tijdense de lunch bij Maythe komen we er achter dat ze denkt dat ik ook vertrek! Nogal een vreemde verwarring want ik heb de afgelopen ochtend wel 10 keer iets gezegd over dat ik blijf. Maar Maythe is wel vaker chaotisch. Even lijkt het een probleem omdat er morgen 2 nieuwe meisjes komen en die in mijn kamer hadden gemoeten maar Maythe lost het op door haar eigen kamer beschikbaar te stellen en te slapen in het washok ( wat overigens een joekel van een hok is met een bed, tv en badkamer). Nicole komt nog even snel langs zodat Jeroen wat voor haar mee kan nemen naar Nederland en dan staat de taxi voor. Jeroen wil niet dat ik met hem mee ga naar het vliegveld dus we nemen hier afscheid. Altijd een raar moment.

Ik ga snel mijn spullen pakken en langs school. Je kunt maar beter iets te doen hebben dan stil zitten en nadenken op dit soort momenten. Op school hoor ik snel wat de bedoeling is voor de komende tijd. Volgende week heb ik weer gewoon spaanse les (en dat is weer hard nodig) en dan bespreken we maandag verder wat ik te doen heb de komende periode. Lydia vraagt me wel of ik eventueel een groepsreis wil begeleiden half augustus!! YES!! en ...shit! Ik (en Jeroen ook) had er net op gerekend dat ik op zijn laatst half augustus weer in Nederland te zijn. Maar aangezien ik graag in de toekomst aan de slag wil als reisbegeleider moet ik deze kans maar niet laten liggen. 's avonds ga ik aan de slag met de teksten over de Cuyabeno Reserve die ik nog moet inleveren op kantoor.

Zaterdagochtend weer teksten schrijven en om 11.30 word ik opgehaald door Nicole en Etiel. We gaan naar een kabelsysteem tussen de boomtoppen. Het is op ongeveer 1,5 uur rijden van Quito in het nevelwoud. We besluiten om de toeristische route te nemen. Dit is een keien-weg die kriskras over de bergen die rondom Quito liggen heen gaat. Een werkelijke prachtige route maar ook een trage. Het eerste deel is gaaf omdat je heel hoog bent en zo over Quito uitkijkt. Zodra we de bergrug zijn overgestoken zit je in oerwoud. En dan bedoel ik dus niet Jungle maar Ongeschonden woud dat al oer oud is. De berghellingen zijn zo steil dat nooit iemand de moeite heeft genomen om hier te kappen voor landbouwgrond. We maken een stop van ongeveer een half uur om 2 jongens te helpen die problemen hebben met de versnelling van hun mountainbike. Helaas komen we er niet uit zonder het juiste gereedschap en hebben ze een hele hele lange wandeling voor de boeg. We hobbelen nog een hele tijd verder over de weg. De route is nog steeds prachtig. De bomen vallen bijna om onder het gewicht van de trossen mos. Ik ben nog nooit eerder in een Nevelwoud geweest en het is prachtig. Maar het nevelwoud wordt een regenwoud (het regent dus) en we beginnen ons af te vragen of de toeristische route ooit nog ophoudt. We zijn al 4 uur onderweg en er nog steeds niet. Uiteindelijk komen we om 16.30 aan bij de canapytour en zijn we te laat. Balen maar het regent en het is bijna donker dus wel begrijpelijk. We gaan nog opzoek naar een museum maar ook dat is dicht. Dan maar richting Quito. We nemen de hoofdweg en zijn 1,5 uur later daar.

Ik eet nog wat met Nicole in Naranjila en ga dan naar huis. Ik heb dan wel niet aan kabeltjes tussen de bomen geslingerd maar het was wel een hele mooie route.

Zondag is een zondag. In bed liggen, boekje lezen, nog wat teksten schrijven en rond het middag uur richting internetcafé en even op een terrasje zitten. Het is vandaag zowaar een lekkere dag. Droog en zonnig en toch echt al bijna 20 graden! Ik zit dus lekker even in het zonnetje op het terras maar ik ben de enige. Als er even een wolkje is gaan ze wel bij me in de buurt zitten maar zodra de zon verschijnt staan ze op om een tafeltje te zoeken in de schaduw! Vandaag zijn ook 2 nieuwe huisgenoten aangekomen. Irene is verhuisd naar de kamer van Maythe en de 2 nieuwe dames komen in haar kamer. Kirsten en Danielle komen uit de VS maar Kirsten oorspronkelijk uit Duitsland/Zwitserland dus kan ze lekker Duits praten met Irene.

Maandag sta ik vroeg op zodat ik de meiden de weg naar school kan wijzen. Zelf heb ik pas 's middags les. Daarna loop ik door naar het Immigratiekantoor. Een nieuw visum stempeltje halen voor de komende 3 maanden. Irene zit er ook al te wachten. Zij is hier om een stempel te krijgen in haar nieuwe paspoort. Ze zit sinds ruim een week bij ons in huis. Ze is pas 3 weken in Quito maar al 4 keer beroofd waarvan 1 keer met een mes en 1 keer met een wapen. 1 keer zonder geweld en er is ingebroken in haar kamer in een hostel. Ze is dus nu echt alles kwijt en heeft het helemaal gehad! En terecht. Ze is een 45jarige Zwitserse die al haar halve leven over de wereld reist en woont. O.a. 4 jaar in India en ze heeft dit nog nooit meegemaakt. Ze zit nu dus bij ons op haar nieuwe papieren te wachten en dan vertrekt ze uit Ecuador. Ik kan het me helemaal voorstellen want ze is echt gewoon op klaarlichtedag beroofd in een zogenaamd goede buurt en ze is ook echt niet stom bezig. Anders was ze wel in 1 keer al haar spullen kwijt geweest en niet pas in 4 keer. Het was eigenlijk de inbraak waarbij ze alle belangrijke en waardevolle dingen is kwijtgeraakt. Afijn, ze krijgt ook haar stempeltje en kan een vlucht gaan boeken. En ik mag nog 3 maanden blijven in dit mooie land.

Dan terug naar school waar ik even wat doorneem met Judith over de infopakketen die mensen mee krijgen als ze een trip geboekt hebben. En dan doe ik mijn Spaanse boeken maar eens open voor een opfriscursus voordat mijn lessen beginnen. Want 5 weken geen les heeft mijn kennis van het spaans niet veel goed gedaan. Ik heb een leraar die nieuw is voor me. Santiago. Hij bevalt me goed. Hij spreekt lekker duidelijk en heeft goede uitleg enzo. Dat gaat wel goedkomen deze week! Tijdens de lessen horen we heel veel gegil en gejoel van beneden. In de pauze is duidelijk wat er aan de hand is. Wietse en Julio zijn jarig. Wietse heeft met Lydia een zoontje van 3 die vorige maand jarig was en een kinderfeestje met clown had. Dat wilde Wietse ook!!! Tja, en dat kan je maar beter niet hardop zeggen want Het aardbeienvrouwtje heeft ze mooi geschminkt als leeuw! Daarna worden er allemaal kinderspelletjes gedaan met kinderliedjes op de achtergrond en als klap op de vuurpijl hebben ze beide een taart waar ze zonder handen of bestek lekker happen uit mogen nemen. Geniaal!!! En voordat aardbeienvrouwtje weggaat maakt ze ook nog voor iedereen een balonnenbeestje.

 vorig verslag

 volgende verslag

Slideshow

kaartje