welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Koninginnedag, dood en een baan

Quito 27-4 t/m 29-4-2008.

Zondag weinig gedaan. Geprobeerd huiswerk te maken maar mijn Spaans blokkade is er nog steeds. Ik kan op geen woord komen en al helemaal niet op een vervoeging. De afdeling tekstverwerking in mijn hoofd heeft onaangekondigd vakantie opgenomen. 's Middags even naar het terras. Niet een geheel geslaagde middag overigens. Ik word een beetje moe van het gevoel weer op de middelbare school te zitten. Proberen vrienden te maken met mensen die daar eigenlijk niet zo zin in hebben. En dat is begrijpelijk. Zij wonen hier en zien iedere paar maanden nieuwe mensen komen en ook weer gaan. Dus die stoppen er hun tijd niet meer in. Maar ik ben de eerste lichting studenten nu dus ook al voorbij en omdat ik privéles heb kom ik nauwelijks in contact met de nieuwe lichting studenten. Het is een beetje vermoeiend om bij een groepje mensen te zitten die in codetaal de laatste roddels uitwisselen. Uiteindelijk word je dan wel op de hoogte gebracht omdat ze ook wel snappen dat je codetaal niet kunt ontcijferen maar het voelt zo kinderachtig. De codetaal werd vandaag in eerste instantie gebruikt voor de verschillende mannen die natuurlijk niet bellen. En voor een heel triest verhaal. Een meisje dat ik op de eerst dag in Quito heb ontmoet en daarna nog eens heb gesproken en bij wie Jeroen en ik op bezoek gaan heeft te horen gekregen dat haar ongeboren kindje is gestorven. Ze heeft dus gister moeten bevallen en dat is natuurlijk heel verdrietig. En iedereen was daardoor een beetje in een sombere stemming.

Maandag ochtend vertrekt Peter (huisgenoot) voor een weekje les in de jungle. Wanneer ik op school kom zijn ze met spoed op zoek naar een gastgezin voor de 19-jarige Canadese Jennifer. Haar gastgezin heeft een probleem en vanochtend afgebeld. Dus Maythe word gebelt en ik heb voor deze week een nieuwe huisgenoot. Deze week heb ik weer les van Felix. Ik leg hem gelijk uit wat mijn problemen op het moment zijn met Spaans en we gaan het een beetje anders aanpakken. In de pauze komt Nicole naar me toe en wil me spreken. Lydia, Wietse en zij hebben overlegd over mij en komen nu met een voorstel. Of ik voor Ecole Travel een aantal locaties wil bezoeken en beoordelen. Er zijn een aantal lodges en trips waar ze al een tijdje niet geweest zijn of die nieuw zijn en die ze eventueel willen opnemen in het reisaanbod. In eerste instantie de junglelodges in de Amazone en daarna nog 3 a 4 andere locaties. Verder gaat Wietse kijken of ze mij kunnen gebruiken als reisbegeleider in Juli maar ik mag sowieso een stagereis maken. Helemaal perfect voor de ervaring en natuurlijk voor op mijn CV aangezien ik hoop ooit aan de slag te mogen als reisbegeleider. Daarnaast ga ik een beetje mee kijken naar de nieuwe website die binnenkort gelanceerd word. Foutjes zoeken enzo. Ik ben er helemaal blij van!! Ik heb een BAAN!!! Het zit er nu dus dik in dat ik niet in de eerste week van Juli weer in Nederland. Ik denk zelf 2 a 6 weken later. Afhankelijk van eventuele reizen die begeleid moeten worden.

Dinsdag weer gewoon school en na school ga ik meehelpen versieren voor het koninginnedagfeest van vanavond. In samenwerking met de Ambasade organiseert Ecole Travel een feest en Sanne doet een deel van de organisatie. We staan dus lekker ballonnen op te blazen en foto's van Trix op te hangen als ook Nicole mee komt helpen. Tussen neus en lippen door verteld ze dat Nina dood is. Ik schrik er echt van en natuurlijk moet Nicole huilen dus gaan we even naar de keuken. Gisteravond ging ze Nina (de hond) ophalen bij de zaak. En ze deed een beetje vreemd. Daarna ging alles heel snel. Volgens de dierenarts is Nina gestorven aan een sterk gif dat haar longen en ingewanden volledig verteerd heeft. Super heftig allemaal en echt heel erg kut!

En dan het feestje.... Om 8.00 begint het en het is een gekke mix van mensen. Allemaal Nederlanders en allemaal verplicht in het oranje. Er wonen ongeveer 800 Nederlanders officieel in Ecuador. Die hebben allemaal een uitnodiging gekregen. Veel Nederlanders zitten in de toeristenindustrie of in de bloemenkwekerijen. En er zijn natuurlijk een hoop studenten en een aantal reizigers die toevallig in het land zijn. De ambassade heeft typische Nederlandse hapjes in laten vliegen dus we staan uren een aantal kazen klein te hakken. Maar met echte "old Amsterdammer" is dat geen straf! Er zijn bitterballen, stroopwafels en een bakken met haring en paling. Mooi dat ik die niet ga staan snijden maar Nicole is helemaal in haar elementen met haar visjes. Het eerste deel van de avond maak ik mezelf nuttig met het ronddelen van de hapjes en geloof me....met een schaal bitterballen ben je heel populair! Zo tegen een uur of 11.00 zijn we door het meeste eten heen en ga ik op de dansvloer staan. Alleen maar hele foute Nederlandse nummers maar soms is dat heel lekker. Ik kom om 2.15 thuis en moet eerst nog wat lezen voordat de piep uit mijn oren is verdwenen. Een heel geslaagd feestje!

 vorig verslag

volgende verslag

Slideshow

kaartje