welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

$1000 voor mijn verjaardag!

Quito 19-4 t/m 23-4-2008.

Zaterdag zou ik met Sanne en Wieke naar de vrouwengevangenis gaan maar Sanne belt dat ze haar paspoort in de kluis van school heeft laten liggen dus gaat het niet door. Zonder paspoort mag je niet op bezoek. Dus doen we het een andere keer. Ik ga internetten en daarna even kijken of ik een bepaald museum kan vinden zonder dat ik een kaartje of adres bij me heb. Nou, dat lukt dus niet. 's Avonds gaan we uit eten. Susan trakteert omdat het haar laatste weekend is. Het is een bedankje voor Maythe en een verjaardagsetentje voor mij in 1.

Zondag! ITS MY BIRTHDAY!!!!!
Ik word een beetje gek wakker. Heb slecht geslapen omdat mijn holtes een concert van geknetter en steken hebben gegeven. Gister stond er een mooie bos rozen in mijn kamer toen ik thuis kwam. Van Maythe, alvast voor mijn verjaardag. Nadat mijn gehoest duidelijk heeft gemaakt dat ik wakker ben komt Maythe mijn kamer binnen. Ze probeert Peter (de ik-kom-soms-langs-om-te-kijken-of-er-iets-te-eten-valt Hond) een roos in zijn bek te stoppen. Maar Peter heeft daar niet zo'n zin in. Wel vind ie mij heel leuk en helemaal dat ie op mijn kamer mag komen (daar krijgen we later nog spijt van) En dan aan het ontbijt! Susan en Maythe zingen voor me en ik krijg van Maythe een armbandje. Rond de middag ga ik naar een internetcafé om mijn moeder en Jeroen te bellen. Het eerste dat mijn moeder vraagt is of ik gister naar een discotheek ben geweeest? Huh? Hoezo? Nou er is een grote brand geweest bij een concert in een disco hier in Quito met 15 doden die dus het nieuws in Nederland gehaald heeft. Nee hoor, mam. Ik was niet in een disco! zeg ik geruststellend. Maar ondertussen maken mijn hersenen overuren. Mijn moeder is bij Vera, de moeder van Nicole....en laat Nicole mij nu gister avond gebelt hebben met de vraag of ik mee wilde naar een concert...was die in een discotheek???? Dus ik vraag nog of ze meer weet omdat ik er hier nog niets over gehoord had. Was er iets gezegd over buitenlandse doden of dat het nog niet bekend was. Nee, dat wisten ze niet. Dus ik zeg nog eens iets bemoedigends als : Quito is heel heel groot en heeft heel heel veel discotheken en ik heb in deze wijk geen brandweer gezien of gehoord.
De moeders maken zich nergens zorgen om...of tenminste...niet hardop. Wanneer ik heb opgehangen bel ik Nicole. Geen antwoord. En ik bel Sanne die nu bij Nicole in huis woont en ook ging. Ook geen antwoord. hmmmmmm Het is 12.00 dus ze zouden nog kunnen slapen..... Niet veel later loop ik tegen de andere Nicole op die me weet te vertellen dat de brand in het zuiden was en dat de meiden, ok zijn. Niet dat ik me echt zorgen maakte...maar toch een heel klein beetje. Ondertussen hoor ik overal om me heen in het internetcafé mensen de omgeving gerust stellen of vrienden zoeken. Hierna bel ik met Jeroen en die gaat nog even de moeders bellen om ze gerust te stellen. En daarna mijn mail checken. Iedereen bedankt voor de verjaardagsmailtjes!!!
Maar het is lekker weer dus ik wil naar buiten. Het zonnetje schijnt en het is 19 graden. Ik trakteer mezelf op een lekker lunch op een terras. Nog voordat mijn lunch er is slaat het weer om. Een ware wolkbreuk barst los. Het komt met bakken uit de lucht. En met bakken bedoel ik ook echt bakken. Ik dacht dat ik al stortbuien gezien had hier in Quito maar dit slaat alles. Het personeel begint te rennen. Aan alle kanten lekt water. Binnen en buiten. De zonneschermen zakken door onder het water. Met bezems duwen ze de doeken leeg. En dan komt er een enorme hoeveelheid hagel naar beneden. Sneller dan ze de zonneschermen in kunnen draaien en een paar komen letterlijk los van de muur. Bergen hagel liggen er op straat en de wolkjes komen uit mijn mond! De temperatuur is dus ook in 1 keer flink gezakt. Ik zie Wieke drijfnat aankomen rennen en niet veel later volgen een verzopen Sanne en Annet. We drinken even wat warms en dan moeten zij naar een verjaardag en loop ik door de regen naar huis. Tijdens het avondeten komt mijn verjaardagstaart en Maythe heeft, heel lief, een vraagtekenkaarsje voor erop. Susan geeft me haar kadootje...en die is echt helemaal bizar. Ik krijg een "Grand" van $1000!!! Hiervoor moet ik naar Vilcabamba komen om hun projecten op de goededoelen sites te zetten en ik mag dat bedrag alleen uitgeven aan een goeddoel...maar gaaf is het wel. Susan werkt met een soort giften netwerk waar mensen geld geven aan mensen die het terplekke uitgeven en dus niet aan een organisatie die de helft gebruikt om personeel, kantoren en reclames voor te betalen. En susan vind mijn Nicolaas plan geweldig en heeft er alle vertrouwen in dat ik geen cent van die $1000 in mijn eigen zak stop. 's nachts vind hond Peter dat als ie overdag in mijn kamer mag komen dat ie dan ook midden in de nacht mijn deur open mag duwen. Jammer. Dat moeten we hem dus snel afleren!

Maandagochtend ontmoet ik de man van Susan die gisternacht is aangekomen. Walter is geboren op Borneo uit Nederlandse ouders. Daarna heeft hij in Engeland, Nieuw-Zeeland en Amerika gewoond. Susan en Walter willen nu emigreren naar Ecuador maar voor Walter is dat dus knap lastig want hij heeft een uittreksel uit zijn geboorte register nodig (hij heeft wel een kopie). Maar Nederland zegt dat het in Indonesië is en Indonesië belt hem niet terug.  Ik help hem door hem in contact te brengen met de Indonesische ambassade in Nederland waarvan ik vermoed dat die wel vaker dit soort vragen krijgen. En inderdaad word ie daar verder geholpen. Nu hopen dat ze hem ook echt kunnen helpen. 's middags vertrekken Susan en Walter naar hun huis in het zuiden van Ecuador maar ik ga ze nog wel zien de komende maanden!

's Middags weer gewoon naar school en weer een nieuwe leraar. Daniel lijkt me wel grappig al heb ik wat moeite om hem te verstaan of om zijn handschrift te lezen. Mijn uitgelezen tijdschriften gaan naar de dames op kantoor die er bijna om vechten. En na de les door een enorme stortbui richting huis. Echt drijfnat kom ik aan en nu maar hopen dat mijn broek morgen droog is want ik heb maar 1 broek die niet in de was zit. De was bij Maythe doet er een eeuwigheid over. Vaak moet ik meer dan een week wachten tot iets schoon terug komt. Ze wast met de hand en heeft een heel klein balkonnetje waarop het moet drogen. En met al die regen droogt het dus nauwelijks.

Dinsdag is een niet noemenswaardige dag. Ik ben een beetje chagrijnig van mijn gloeihoofd en ik kom steeds vaker vast te zitten in mijn Spaans.

Woensdag is een Spaans dieptepunt. Ik ben zo stom om mijn docent een vraag te stellen waarop ik blijkbaar het antwoord niet wilde weten. Ik had een beetje een lekker gevoel over mijn Spaans en vroeg dus op welk niveau ik nu zat (ik zit in week 5) zegt ie: qua grammatica in week 4 en qua woordenschat in week 2. Nou, daar was ik even goed ziek van! Ik babbel de hele dag hele verhalen aan elkaar en dan krijg je dit! Had ie het niet even wat lekkerder kunnen brengen? Een:" Het gaat heel lekker maar we moeten ietsje meer aandacht besteden aan je woordenschat" ofzo. Ik was er echt heel chagrijnig van! Vooral omdat ik ook inderdaad even een Spaans dip heb. Woorden die al weken over mijn lippen vloeien blijven spontaan weg. Ik kan de helft van de tijd ook in het engels en nederlands niet meer op mijn woorden komen. Ik heb een talen meltdown!

's Avonds verhuis ik naar Susans kamer. Die heeft een tafel om aan te studeren, ligt aan de zonkant van het huis en niet aan de bouwputkant. Een kleine verbetering dus. Morgen komt er een nieuwe huisgenoot. Peter...das handig want zo heet de hond ook?!?!? De hond is overigens ziekjes. Loopt de hele dag te kreunen. Maar ja, wat doe je er aan. Dierenartsen zijn hier niet heel gewoon en het is niet eens Maythe's hond. Wanneer ik dierenarts opper kijkt ze me aan alsof die rare, rijke westerling weer een bizar idee heeft.

 vorig verslag

 volgende verslag

Slideshow

kaartje