welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Verborgen Restaurants

Quito 18-3-2008.

Mijn eerste dag in Quito begint niet geweldig. Ik heb denderende hoofdpijn en enorme pijn in mijn benen en armen. Ik begin dus maar eens met heel veel drinken want van vliegen droog je uit (zeker bij Iberia) maar het kan ook aan de hoogte liggen (Quito ligt op 2850 meter en hoogteziekte kan ontstaan boven de 2500 meter)

Om een uur of 11.00 gaat Etiel richting de wijk Mariscal en geeft me een lift. Hij is een goede gids. Links koop je goed brood, rechts is een leuk cafe en daar is de supermarkt. Hij zet me af bij Ecole Idiomas. Hier ga ik de komende weken Spaans leren. Om het niveau van mijn Spaans te testen mag ik een testje doen. Die kan ik weer blanco inleveren. Het ging uitsluitend over het vervoegen van werkwoorden en daar ken ik er nog niet 1 van. Mijn standaard toeristen woordenschat is wel aardig. En ik kan heel leuk woorden aan elkaar plakken zodat ik eten en hotelkamers kan regelen maar vraag met niet hoe je "ik heb het gister geen ontbijt gehad" zegt in het Spaans.

Nicole werkt een paar dagen per week bij het reisburootje wat bij de school hoort. Ik spreek met haar af om vanavond te eten in het restaurant van Etiel waarboven zij een kledingzaak heeft waar ze vanavond in moet werken. Ik loop wat door de wijk Mariscal op zoek naar wat te eten. Dit is de toeristenwijk met heel veel barretjes en restaurantjes en 's avonds is het 1 van de onveiligere wijken. Zo op het eerste gezicht vind ik het ook geen prettige buurt om eerlijk te zijn. Maar ik heb hoop dat ik mijn weg er ga vinden. Ik eet een of ander traditioneel gerecht als lunch. Vlees, kip en worst op een stokje met aardappel en salade. Even snel internetten en dan heb ik het wel gehad. Alles doet pijn en ik ben wat misselijk. Even snel naar de supermarkt om wat te eten en te drinken te halen en dan met de taxi naar "huis". De taxi is zo'n beetje het vervoersmiddel hier en ze zijn erg goedkoop. Want tot dusver heb ik als tip gekregen mijn camera zoveel mogelijk thuis te laten en geen tas mee te nemen in de trolleybus. Nee.....heel erg op mijn gemak voel ik me hier nog niet.

Ik vul mijn middag met lezen, water drinken en hopen dat de paracetamol gaat werken. Om 18.00 neem ik een taxi naar Zoom. Ik word voor de deur afgezet maar het lijkt in niets op een restaurant. De huizen hier zijn van die forten met muren er omheen. Ik stap dus maar door de poort en kijk tegen iets aan dat lijkt op een huis waar niemand thuis is. Op de bovenverdieping brand ligt en zie je de kledingwinkel dus ik duw de deur maar open. En dan sta je dus in 1 keer in een super hippe bar/restaurant! Hier kom je dus echt alleen wanneer je weet waar je moet zijn. De kledingwinkel ziet er ook al zo gaaf uit! Met Nicole eet ik wat in het restaurant. Ze werkt tot 22.00 en daarna drinken we nog even wat met haar engelse vrienden. Een traditioneel drankje dat doet denken aan Gluhwein. Het is een soort warm vruchtensap met kaneel en alcohol voor de liefhebbers.

vorig verslag

 volgende verslag

Slideshow

kaartje