welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Luang Prabangs weeshuis

Luang Prabang 27-1-2008

Ik heb met Tha Tao afgesproken bij Big Brother Mouse. Ik ben wat vroeg en praat met de jongens die de tekeningen voor de boeken maken. Gelukkig heeft Tha besloten met de brommer te komen. Gister hadden we het nog over fietsen maar die zijn niet meer te huur in Luang Prabang. Het is namelijk "verboden" voor buitenlanders om te fietsen of een brommer te huren. Dit zou gevaarlijk zijn en niet goed voor "the old city". Als je het mij vraagt is dit pure onzin en alleen goed voor de tuktuk mannen.

We rijden eerst langs een ATM. Die in het centrum is leeg (er zijn er twee) en dan naar het weeshuis. We willen eerst ons plan voorleggen en vragen wat ze ervan vinden. Het weeshuis ligt op een ongelooflijk groot terrein maar dat valt weer mee wanneer je bedenkt dat er 400 kinderen wonen en er een lagere en middelbare school op het terrein staan. Tha en ik hadden bedacht het tandenbederfboek te brengen met tandenborstels en tandpasta voor alle kinderen. De leraar vind het wel een aardig idee maar heeft andere wensen. Een deel van de kinderen heeft al een tandenborstel maar ze willen graag zeep, wasmiddel, schriften en pennen. Op dit moment zijn ook niet alle kinderen aanwezig. Het is schoolvakantie en veel kinderen zijn naar familie. Een weeskind hier betekent niet perse dat de ouders niet meer leven. Wanneer ouders heel arm zijn geven ze hun kinderen "weg". Veel kinderen hebben opa's en oma's of broers en zussen ergens wonen die ze kunnen opzoeken in de vakanties. De trom word geslagen om even te tellen hoeveel kinderen nu aanwezig zijn. 71.

Tha en ik gaan op pad met de info. Het weeshuis heeft al een Big Brother Mouse bibliotheek. We besluiten 10 tandbederfboeken te kopen. Een leraar kan die dan in de klas gebruiken en wanneer ie ermee klaar is kan de volgende leraar ermee aan de slag. Hierna gaan ze in de bibliotheek. Tha brengt me naar een soort groothandel. Het zit er financieel niet in om van alle gewenste producten 400 stuks te kopen. We beginnen met 120 tandenborstels en tubes tandpasta (34 euro), dan 160 schriften en 200 pennen ( 17 euro). En we kopen 100 stukken zeep ( 11.50 euro). de leraar wilde ook wasmiddel dus loop ik naar de grote voordeel zakken maar Tha verteld me dat ieder kind zelf zijn was moet doen dus dat dit heel onhandig is om te verdelen dus dat kleinere zakjes handiger zijn. Dus nemen we 100 kleine zakjes mee (19 euro). Dan moeten we een tuktuk regelen om dit allemaal te vervoeren.

Bij het weeshuis word iedereen weer opgetrommeld ( letterlijk). De heren stellen voor dat ieder kind 1 ding mag uit kiezen. Eerst moet ik een speech geven die Tha vertaald. Dus ik begin over het belang van goed poetsen, dat dit veel kiespijn kan voorkomen. Tha pakt het boek erbij en geeft uitleg. Hierna mogen ze 1 voor 1 iets komen kiezen. En de uitkomst verbaasd me!!! 3 tandenborstels, 2 stukken zeep, 15 tubes tandpasta, 8 schriften en......43 zakjes wasmiddel!!!! De leraar ziet de leerlingen het liefst met een schrift dus iedereen krijgt een schrift en degene die als eerst een schrift hadden gekozen mogen nog iets uit zoeken. Er zijn nog 558 cadeautjes over voor de 330 kinderen die hier nu niet zijn ( en voor de 32 leraren). Alles word keurig geteld en opgeborgen in dozen en de leraren gaan lesgeven in tandenpoetsen. De hoofdleraar vind het boek geweldig.

Nicolaas is 100 euro armer en weer een hele ervaring rijker. Met Tha ga ik lunchen aan de rivier. Een uitzicht dat niet verveelt. Ik doe 's middags een tukje want het is best vermoeiend om sinterklaas te spelen. Ik word wakker van het gezang van de monniken. Dus ga ik maar even buiten kijken en op het muurtje van de tempel naar het gebed zitten luisteren. Werkelijk prachtig.

vorig verslag

volgende verslag

Slideshow

kaartje