welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Drama in de nacht

Kota Kinabalu 6-1-2008

Ik ging op tijd naar bed in de hoop nu eindelijk eens goed te slapen want daar ben ik echt aan toe (en ik heb 2 vluchten morgen).
Ik lig net een uur te slapen als ik wakker word van hulp geroep. Eerst dringt het niet helemaal tot me door. Dan denk ik dat iemand een nachtmerrie heeft omdat het zo zwakjes klinkt. Pas bij de vijfde keer of zo spring ik uit bed. Dit klinkt NIET goed!
In de gang ligt een jongen op de grond die niet op kan staan. Hij wil een dokter. Ik ren naar beneden en roep de jongen die bij de receptie zit. Die gaat een dokter bellen en 2 gasten die nog wakker zijn gaan bij hem kijken. Ik sta te trillen op mijn benen en ben ongelooflijk misselijk. Dat heb ik wel vaker wanneer ik abrupt wakker word. Aan mij hebben ze nu even niets. Ik bewaak de receptie en hoor dat de jongen eerder op de dag al naar de apotheek is geweest vanwege erge diarree. De conclusie is simpel. Flauwgevallen door uitputting en/of uitdroging. Ik zeg ze dat ze hem van de koude grond moeten halen voordat hij ook nog onderkoeld raakt. Wanneer ze een dokter te pakken hebben zegt die dat we met de jongen naar het ziekenhuis moeten komen. Ik bewaak de receptie want de jongen van het hostel gaat mee naar het ziekenhuis. We proberen hem van de trap te dragen en in een taxi te stoppen. Op de hele gang is niemand die uit zijn bed is gekomen om te kijken of te helpen. Toch zit het hele hostel vol volgens de lijst op het receptieburootje. Een uur later komt een meisje de receptie van me overnemen. Ik drink een kopje thee en ga naar bed.
Nog geen 5 minuten later hoor ik iemand overgeven, een doffe klap en weer: " Help! Help me please!"
De jongen ligt voor mijn deur. Weer terug van het ziekenhuis en hij heeft zijn kamer niet eens gehaald. Ik ren weer naar beneden en de 2 jongens tillen hem in bed en ruimen de zooi op. Ik ben weer straal misselijk.
In het ziekenhuis heeft hij een infuus gekregen en de diagnose Hoogteziekte. hij was 's ochtends namelijk op Mount Kinabalu en daar is het begonnen. Het is ondertussen 3.30 en slapen zit er voor mij niet meer in, te misselijk. We brengen de jongen een emmer zodat hij zijn bed niet uit hoeft en een fles water. Ieder kwartier gaan we bij hem kijken. Om 5.00 vraagt hij om een cola en daarna valt hij eindelijk in slaap. Hopelijk heeft hij het ergste gehad. Ik geef het idee van slaap op en ga me aankleden.

Om 7.00 komen de eerste mensen naar benden en die vragen elkaar lacherig of ze ook zo beroerd hebben geslapen. En dan hang ik even het kutwijf uit maar ik ben boos!!!!
-"oh....dus jullie hebben hem allemaal om hulp horen roepen??"
"ehhh, ja"
-" en jullie vonden dat geen reden on te gaan kijken???"
"nou, ja, ik dacht dat ie dronken was"
-"sorry hoor maar als iemand om hulp roept moet het het geen FUCK uitmaken wat jij denkt dat de oorzaak is! Deze jongen viel flauw en kon niet meer op zijn benen staan door uitdroging en hoogteziekte! We hadden best hulp kunnen gebruiken om hem op te tillen en naar de taxi te dragen!"
..........en toen was het stil........ en verbazingwekkend genoeg was niemand boos op mij en wilde ze nog met mij praten.

Om 7.30 zat ik in een taxi naar het vliegveld. Tijdens de vlucht van Kota Kinabalu naar Kuala Lumpur heb ik prima geslapen. Op de allerlaatste moment mijn vlucht naar Bangkok gehaald en ook weer heerlijk geslapen

 vorig verslag

 volgende verslag

Slideshow

kaartje