welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

3 vrouwen in 1 bed

Niah Caves 16-12-2007

Niets irritanter dan je wekker zetten om vroeg uit te checken en dan een lege receptie vinden. Om 7.00 was ik er helemaal klaar voor maar mevrouw verscheen pas om 9.30 op haar werk.

Ik laat mijn grote tas hier in de opslag en neem alleen een klein rugzakje met het hoognodige mee. De bus van het gewone busstation naar de busterminal doet een uur over de 3 kilometer. Niah is ruim 100 kilometer onder Miri en de andere bus doet daar 2 uur over. Op een kruispunt word ik er uit gezet en volgens de boekjes moet ik hier een taxi nemen......maar die zijn er dus niet. Tja, daar sta je dan. Rusitg gaan zitten en wachten op een wonder. Na een half uur komt er een personenauto langs die snel doet alsof ie een taxi is. Voor een belachelijke prijs wil hij me wel naar het National Park brengen. Ik ding wat af maar ik wil ook graag weg hier. Tegen de tijd dat ik bij het NP ben heb ik er al helemaal geen zin meer in. Na een late lunch voel ik me alweer een stuk beter. Ik koop een entreekaartje en vraag naar de homestay. Nou, dat moet ik zelf in het dorpje regelen. Ik laat me door een bootje de rivier over zetten en begin moedig aan de 3 kilometer door de jungle.

Het is een prima vlonderpad maar ik moet altijd even wennen. Ieder geluid jaagt me de stuipen op het lijf. Een vallend blad klinkt alsof er een boom naar beneden komt en overal schieten hagedisjes weg. Ik HAAT alleen lopen in de jungle!!! Na een tijdje gaat het wel maar 3 kilometer is verder dan ik dacht. Na ruim een uur kom ik bij het dorpje aan. Ik vraag aan de mensen die zich aan het wassen zijn in de rivier of ik in het dorp kan overnachten. Ze wijzen richting een gebouw. Daar zit een groep jonge jongens met gitaren en biertjes. Het is vroeg in de middag maar ze zijn al flink zat. Volgens hen moet ik bij nummer 40 zijn. Er staan 2 longhouses tegen over elkaar. Eigenlijk is een longhouse een veredelde galerijflat. zo'n 30 huizen zitten er in zo'n lang gebouw op palen en daarvoor is een grote gemeenschappelijke galerij. Bij nr 40 is er lichte paniek.......oehjee...een toerist...hihi!
Met zeer gammel engels komen we er uit. Ik mag bij een gezin slapen. Omdat ik een vrouw alleen ben brengen ze me naar een huis met alleen vrouwen want dat is "nicer". ik vind het allemaal prima. Ik weet nu in iedergeval dat ik een slaapplek heb.

De schoenen gaan uit en ik word voorgesteld aan de 20 jarige Rhonda, haar moeder en grootmoeder. Nr 14 is het diepste huis van de hele rij. De eerste kamer is de toonzaal. hier komen ze, zo te zien, alleen op bijzondere dagen samen. Daarachter loopt een gang langs 2 slaapkamers en de openlucht afwasplaats. Daarachter ligt de tv kamer (zonder stoelen of banken), daarachter de keuken, daarachter de wc en douche en een trap naar beneden, daarachter een grote ruimte met de kleding, naaimachine en materiaal om manden te vlechten, daarachter een ruimte met manden, potten en opslag en daarachter een verranda waar je de was kan ophangen. Ik denk dat het geheel wel zo'n 30 meter diep is. Ik moet aan de keukentafel gaan zitten want er word limonade voor me gemaakt. Laurina van nr 40 en ouder nichtje Margaret houden Rhonda gezelschap want ze vind het best spannend om engels te praten. Wanneer ik aangeef naar de grot te willen vinden ze dat ze mee moeten. Van mij hoeft het niet maar ik heb geen keus. Eigenlijk ook wel fijn om niet alleen in de jungle te lopen.

De grot is 1 van 's werelds grootste en haalde in 1958 het wereldnieuws toen er een Homo Sapiens schedel van 37.000 jaar oud werd gevonden. De oudste van heel Azie. De dames durven niet mee de grot in. Met mijn zaklampje glibber ik me een weg over de paden. De grotten worden bewoond door duizenden zwaluwen en vleermuizen. De grond is dus bedekt met drek. De zwaluwen produceren de beroemde eetbare nesten en overal hangen de constructies aan het plafond die de nestcollectors gebruiken.

's avonds gaan we eerst baden in de rivier. Een erg leuke ervaring en heerlijk verkoelend. Wel een heel gedoe om ongezien je uit je drijfnatte sarong te wurmen en in een droge. Want de jongens op het voetbalveld hebben nu al meer dan genoeg intresse. Daarna help ik mee met het plukken van takjes en varens. Dat word het avond eten. er is ook rijst, kip en pompoen. De varens lust ik wel maar de takjes waren niet echt geweldig. Na het eten gaan we kijken op de galerij of er wat te doen is. Ik laat wat foto's zien van thuis en dan is het bedtijd. Ik deel een matras op de grond met Rhonda en haar moeder. Best schattig.

TIP:
Niah Caves homestay.
Info via Niah Cave National Park Headquarters.
085-737450.
Of kom gewoon opdagen en klop aan bij nr 40.
Een overnachting voor 1 persoon kost 70 ringgit inclusief maaltijden en drinken.

 vorig verslag

 volgende verslag

Fotoalbum

Slideshow

kaartje