welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

vriendelijk

Songkhla, 14 t/m 16-6-2005

Dinsdag is het de hoogste tijd om het paradijs achter ons te laten. We zouden wel weken op Ko Tao kunnen blijven maar we hebben haast. We willen voor oktober in Australie zijn om de Box jellyfish voor te zijn.
Ik koop mijn laatste doos hondenvoer en zeg mijn trouwe vrienden gedag. Wondhond ( mijn favoriet) is er ook weer en krijgt wat extra's.....voordat ie weer te grazen wordt genomen door de rest.
Als we op de boot staan hebben we echt het gevoel dat dit het einde van een vakantie is. Doordat ik met mijn maag een redelijke hekel heb aan boten nemen we de kortste overvaart dus weer terug naar Chunporn. Daar kopen we een kaartje voor de nachttrein naar Hat Yai. We hadden eigenlijk eerder moeten boeken want nu hebben we alleen keuze uit eerste klas slapen met airco of derde klas zitten. Het word dus het laatste en we strijden 9 uur lang met de harde stoeltjes. In Hat Yai delen we een taxi naar Songkhla waar de taxichauffeur ons afzet bij guesthouse Amsterdam. Niet echt onze eerste keus maar het blijkt toch heel leuk te zijn. Het wordt gerund door de Nederlandse Paula en biedt net iets meer dan andere guesthouses. Veel openbare ruimtes om te zitten lezen of een spelletje te doen en ....Echte matrassen!!!! Die proberen we eerste een paar uur uit.

Aan de overkant van de weg ligt het museum in een prachtige oude ambtswoning. We fantaseren hoe wij het zouden inrichten en bekijken oa een stukje aardewerk uit maastricht.
Op de markt kopen we een vrucht die we nog niet kennen. Het is de vrucht van de cashewboom en lijkt een beetje op een paprika en smaakt een beetje naar een hele knapperige, sappige, frisse appel.

 

Songkhla bevalt ons wel. Het is weer gelukt om een plekje te vinden die de toeristen nog nauwelijks hebben ontdekt. We zijn weer eens een bezienswaardigheid!
Donderdags huren we een brommertje om de hoogtepunten in de omgeving te bezoeken. Uiteindelijk vinden we het moslimvissersdorpje maar niet doordat het zo lekker staat aangegeven. De kleurige bootjes liggen in de baai en overal zie (en ruik!) je de rekken waarop de inktvis ligt te drogen.
Onderweg is er een brommer-controle-politie-post waar we dus keurig stoppen. Luid lachend worden we weggewapperd. No farang! No Farang! wat zoveel betekende als: Geen buitenlanders geen buitenlanders. OK, geen probleem, wij rijden wel door.


Bij Songkhla ligt een grote binnenzee/meer met eilandjes er in. We tuffen richting Ko Yo maar missen op het eiland alle afslagen door wegwerkzaamheden. Als we dus de brug het eiland weer af hebben gehad houden we een lunchstop. We stoppen bij een tentje met veel locals want dan zal het wel goed en veilig zijn. We worden uiterst vriendelijk geholpen terwijl wij onze gebaren weer eens kunnen oefenen. Tijdens het eten valt het ons op dat er op het veldje naast ons zo'n 20 palen staan met daaraan vogelkooitjes. Een voor een rekenen de andere gasten hun eten af en halen 1 of meer kooitjes naar beneden en zetten hun vogels op de achterbank van de auto! Een eettentje met een vogeluitlaatplek!!!!


 


Als we weer richting het eiland rijden komen we er op de brug achter dat we een lekke band hebben. Zeker 5 mensen stoppen om te kijken of ze kunnen helpen. We bedanken ze en lopen richting een benzinepomp. Plots stopt er een blinkende Pick-up truck en de man komt ons helpen. Hij gebaart dat we de Texaco ons niet kan helpen en dat we de brommer gewoon in zijn laadbak moeten zetten. Dus dat doen we braaf. Na zo'n 10 minuten rijden zet hij ons af bij een bandenplaktentje en zwaait nog een vriendelijk en rijd weg.Wow, hij wilde niet eens wat van ons aannemen als bedankje! In 10 minuten is de band geplakt en moeten we 40 cent afrekenen en krijgen we de fooi die we willen geven weer terug.
Tijdens onze zoektocht over het eiland naar het folklore museum en de katoenwevers en hun markt zien we veel leuke, interessante en mooie plekjes maar we vinden niet wat we zochten. Toch hebben we een hele leuke rit gemaakt. Tijdens een kleine stop bij een bushalte om mijn lenzen opnieuw in te zetten ( ik heb veel last van mijn ogen de laatste dagen) bekijken we een boom waarvan de vruchten in plasticzakjes zitten. 2 Jongens zien dat en komen ons even later achterna gereden om ons 2 vruchten te geven. Ook weer zo lief!!
Ze (de vruchten, niet de jongens) zien eruit als grote perzikken maar van binnen op mangosteen en zo smaken ze ook een beetje.

TIP
Amsterdam Guesthouse
Thanon Rong Meuang
Location: 8
staff:8
Cleanness: 7
Rooms: 8

vorig verslag

volgende verslag

Slideshow

kaartje