welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Flinke wandeling

Tofo 29-04-2005

Als eerste gaan we langs de duikschool maar het snorkelen met de walvishaaien is alweer afgelast doordat het nog steeds te hard waait. Het lijkt vandaag wel droog te blijven dus pakken we de tas voor de eerder geplande wandeling. We gaan proberen om openbaar vervoer te vinden naar Bara om vandaar terug te lopen. Bij de eerste Chapa (=minibusje) worden we volledig genegeerd. We vragen waar ze heen gaan maar ze doen alsof we lucht zijn. Als ze langzaam wegrijden willen we op de gok instappen maar de deur wordt voor onze neus dichtgedaan. Ze wilen ons niet in hun busje.......nou, dan niet! Geven we ons geld wel uit aan iemand die het wel wil hebben.!
Het volgende busje wil ons wel meenemen. Bij de kruising tussen Bara en Tofo stappen we uit. Vanaf daar is het nog 8 kilometer naar Bara en misschien is er een busje of een lift te krijgen. We wandelen en stuk terwijl we omcirkeld worden door een groep kinderen die we allemaal zo'n 100x de hand hebben geschut.
We krijgen een lift.........van een Zuid-Afrikaan met een bakkie.................
Als een los projectiel liggen we dus achterin te stuiteren. Ook deze gek rijdt 120 km/h over een hobbelige zandweg met onoverzichtelijke bochten, scheit hebbend aan de mensen op de weg en achterin. We komen bont en blauw uit de auto gerold ( wat klinken we weer ondankbaar)  

Bara lodge ziet er echt geweldig uit. Ze hebben dorms voor Backpackers maar het is meer een upmarket vakantie paradijs voor (Zuid-afrikaanse) gezinnen. Als we naar de bar lopen voor een colaatje zien we op zee een joekel van een jacht liggen. Een jacht van een heel heel heel rijk persoon. Het is 3 verdiepingen hoog en op het achterdek staat een....... helicopter ?!?!?

Er schijnen nu nauwelijks flamingo's te zijn in flamingobay maar toch willen we erheen. Er ligt een ongelooflijk luxe resort met hutten op stelten in zee die met elkaar verbonden zijn via steigers. Het schijnt van een nederlander te zijn en gebouwd met geld van de nederlandse overheid (??ontwikkelingshulp noemen ze dat??).
We nemen de avontuurlijke route door het mangrove bos. Het eerste stuk is nog een vlonder en dan is het gewoon struinen en waden. Mangrovebossen zijn altijd interessant. Zoveel soorten krabbetjes en schelpdieren, vogels en vissen. We zien twee dames die een soort zeekomkommer aan het rapen zijn en ze hebben manden vol van die drilworsten. We zijn eigenlijk best benieuwd hoe ze smaken.

Onze slippers zuigen zich vast in de drek om vervolgens met katapultkracht los te schieten. Het prut zit dus tot achter onze oren. Geheel onverwacht krijgen we een bui over ons heen die we dus helemaal niet aan hadden zien komen. Als zwervers komen we het moeras weer uit en beginnen aan de tocht terug die zo'n 2 uur zou moeten duren. We hebben net 1,5 uur geploeterd door de blubber maar we zijn optimistisch. Later noemen we dat dom. Het is bijna helemaal vloed dus we ploegen door het mulle zand en dan is 3 uur (ietsje langer dus) heeeeeeel lang.
Onderweg stoot ik me aan iets scherps. Een kogelvis! Je weet wel, zo'n vis die zich opblaast tot een bal met hele scherpe stekels.....Die lag, dood, zich te camoufleren in het zand. Auw!!

 vorig verslag

 volgende verslag

Slideshow

kaartje