welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Mooie zwerver

Eshowe, 23-01-2005 t/m 30-01-2005

Maandag's ga ik mee met Liezel (de bardame) naar haar kapper. Ik wil een kort koppie! ik ben die halflange slierten zat. Binnen een half uurtje ben ik weer lekker kort en niet meer blond. Dat laatste is wel jammer.
Liezel(21) woont in het hotel en haar 9 maanden oude zoontje bij haar ouders. Het huis ligt zeker 10 kilometer van de verharde weg of buren. Het paard staat op de veranda met z'n hoofd door het woonkamer raam en de siamese kat speelt met een teckelpuppie. Een leuke beestenboel maar zo ontzettend ver weg van alles.  

Dinsdag gaan we weer met onze kinderen spelen en de touwtrekwedstrijd is een groot succes. In de backpackers is het te rustig. We hebben 2 dagen geen gasten. Het weer is ook om verdrietig van te worden. We hebben sinds kerst geen droge dag meer gehad.

Woensdag regent het weer pijpenstelen en Liezel is op zoek naar een katje dat de hele nacht onder haar raam heeft zitten jammeren. Ze heeft er een glimp van opgevangen en het is wit en nog heel klein. Aan het einde van de dag komt Jaques ermee aangelopen. Het is een prachtige halflang harige kitten die nu door en door nat is.

Donderdag staat in het teken van de kat die verborgen moet blijven voor Graham en Meg (de eigenaren). Maar leg dat de kitten maar eens uit. Zonder een spoortje van voorzichtigheid rent ze door het hotel en zo de bar in om iedereen te begroeten.

Vrijdags loopt Meg de kat tegen het lijf ( was een kwestie van tijd..) en gelukkig is ze helemaal vertederd. We mogen hem voorlopig in de backpackers houden. Ze wil hem niet in het hotel zien omdat sommige gasten daar bezwaar tegen zouden kunnen hebben en ook haar hondje zou wel eens achter de kat aan kunnen gaan. Meg gaat wel opzoek naar een nieuwe eigenaar maar tot die tijd mogen we hem vertroetelen. Volgens Liezel is het een jongetje en zij noemt hem Chester. Vrijwel iedereen is het ermee eens dat die naam echt niet kan. Uiteindelijk noemen we hem Blue omdat hij blauwe ogen heeft. Blue is namelijk niet een gewone kat maar er zit iets siamees ofzo in want hij heeft een gekleurde kop en poten met zebrastreepjes.
's Avonds komt Meg hem halen want de dierenarts zit in de bar. En dan blijkt dat Hij een Zij is...!
Ze is helemaal gezond en zo'n 3 maanden oud. Gelukkig kan de naam Blue ook voor een meisje en is de naam Chester officieel afgeschaft.

 

Zaterdag zorgt Blue voor veel entertainment door alles achterna te jagen wat maar lijkt te bewegen. Alleen zijn ontmoeting met Meg's hond is nogal stressvol. En een paar uur later komen de apen ook nog langs! Blue heeft een zware dag.
's Middags gaan we naar het craftcenter om te kijken en luisteren naar een dame die prachtige instrumenten bespeeld. Niet veel mensen weten nog hoe ze dat moeten doen. Ze heeft een soort mondharp en een boog met een kalabas die ze tegen haar borst laat fibreren.

Zondags hebben we weer eens een bruiloft en 9 gasten die daar heen willen. Gelukkig ziet Victor ( de gids) al vroeg in de ochtend dat ons busje een lekke band heeft en dan begint een heeeeel lang en heeeeel typisch afrikaans verhaal:
Eerst kan het reservewiel niet losgemaakt worden. Dan is het dus maar goed dat je niet in the middle of nowhere met een lekke band staat. Omdat de reserveband wel eens gestolen zou kunnen worden is ie vast gezet met een moer. We hebben dus een baco nodig om die los te krijgen. Natuurlijk ligt die baco ook ergens achter slot en grendel net zoals alles hier ( zelfs het wc-papier). Dus moeten we opzoek naar de juiste sleutel van het juiste hok waar die dan zou kunnen liggen. Afijn nadat we alle 6000 bergplaatsen hebben doorzocht vinden we hem eindelijk. De krik ligt natuurlijk ook niet in de auto en het hele verhaal herhaald zich. Krik gevonden en auto omhoog gekrikt. Band eraf en dan de reserveband er onder......tenminste, dat zou je denken...maar de krik krikt niet hoog genoeg om een met lucht gevulde band er onder te krijgen???!?!?
Dus opzoek naar een baksteen om onder de krik te leggen. Iets simpels als een band verwisselen duurt hier dus langer dan een gemiddelde elfstedentocht. Denk je dat je klaar bent.....hoor je de reserveband leeg lopen...zucht
Het was de vorige keer blijkbaar teveel moeite om de lekke band te laten maken. Het blijkt het ventiel te zijn dat lekt en we beginnen de afrikaanse gedachtengang al onder de knie te krijgen. Dus ik ga opzoek naar posterplakspul (een soort kauwgom). Iedereen hier gebruikt dat spul zoals wij plakband gebruiken. je kunt daar dus ook prima een band mee plakken lijkt me zo....
En, het werkt! De bus is dus weer "gemaakt" en we kunnen op pad.  

Als we weer terug zijn bij het hotel hebben we een klein probleempje. De deur van de bus gaat niet meer open dus iedereen moet er via het raam uit!! In nederland zou de staat van deze auto onaceptabel zijn maar hier maakt het niet uit. O ja, klein detail, de auto is niet door de keuring gekomen dus mag officieel niet eens op de weg.

Vandaag is trouwens een trieste dag in het hotel. Een van de personeelsleden is vorige week overleden aan de gevolgen van AIDS en vandaag is de begrafenis. Iedereen gaat er heen en komt verdrietig terug. De keuken blijft dus dicht vandaag. Het afgelopen jaar zijn 5 medewerkers gestorven aan AIDS

 vorig verslag

 volgende verslag

Slideshow

kaartje